Два дні ішоў д. 3 вялікага грому малы д. (з нар.).
2.перан. Пра тое, што сыплецца ў мностве.
Д. асколкаў.
Д. канфеці.
○
Зорны дождж — з’яўленне на начным небе мноства метэарытаў.
|| памянш.до́жджык, -у, мн. -і, -каў, м.
|| прым.дажджавы́, -а́я, -о́е (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
mrowie
н.
1. хмара, мноства; процьма;
mrowie tematów — мноства тэм;
2. дрыжыкі; мурашкі;
mrowie przechodzi перан. мурашкі па спіне бегаюць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ЛІНЕ́ЙНАЯ ПРАСТО́РА,
абагульненне паняцця сукупнасці свабодных вектараў звычайнай 3-мернай прасторы. Л. п.наз.мноства, што складаецца з элементаў любой прыроды (якія наз. вектарамі) і ў якім вызначаны аперацыі складання элементаў і множання іх на лікі. Гл. таксама Вектарная прастора, Гільбертава прастора.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
copiousness
[ˈkoʊpiəsnəs]
n.
1) мно́стваn., бага́цьце n., даста́так -ку m.
2) вы́чарпанасьць f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
legion
[ˈli:dʒən]
n.
1) легіён -а m. (жаўне́раў)
2) легіён -а m., мно́стваn.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
army[ˈɑ:mi]n.
1.а́рмія
2. во́йска;
Her husband is in the army. Яе муж служыць у войску.
3. вялі́кая ко́лькасць, мно́ства
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
superfluity[ˌs(j)u:pəˈflu:əti]n.fml
1. лі́шак, празме́рнасць;
a superfluity of wordsмно́ства лі́шніх слоў;
have smth. in superfluity мець чаго́-н. замно́га
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Га́музам ’агулам’ (БРС). Рус.дыял.га́музом, укр.га́музом. Паводле Фасмера (1, 391), адносіцца да дзеяслова гомза́ть ’кішэць’ < *gъmъz‑. Трубачоў (Эт. сл., 7, 195) пад *gъmъz‑ разглядае многа славянскіх лексем, у тым ліку рус.гомоз ’мноства’, го́мозом ’усе разам’, га́маз ’маса, мноства’, га́мазам ’разам, агулам’, укр.га́муз ’мякаць; бацвінне (ад буракоў, лісты капусты)’, га́музом ’агулам’, бел.га́музам ’тс’, гаму́з ’шум’. Што гэта слова адносіцца іменна да групы *gъmъz‑, можна не сумнявацца.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АГНІ́,
у ведыйскай і індуісцкай міфалогіі бог агню, хатняга ачага, ахвярнага вогнішча; пасрэднік паміж людзьмі і багамі. У Агні мноства іпастасяў: агонь на небе (сонца, маланка), агонь у водах, агонь ахвярнага вогнішча; ён адначасова і стары і малады.
