плеўрапнеўмані́я

(ад плеўра + пнеўманія)

крупознае запаленне лёгкіх, ускладненае плеўрытам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

а́стма

(гр. asthma)

прыступы задышкі пры захворванні сэрца або лёгкіх (напр. бранхіяльная а.).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

Пнеўманія 1/572—573; 2/128, 393; 5/377, гл. Запаленне лёгкіх

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

гемато́ракс

(ад гема- + гр. thoraks = грудзі)

накапленне крыві ў поласці плеўры, якое адбываецца пры траўмах лёгкіх або пры некаторых захворваннях (раку лёгкіх, туберкулёзе і інш.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

МЕТАЛІ́ЧНЫЯ КАНСТРУ́КЦЫІ,

будаўнічыя канструкцыі, зробленыя з металаў. Найб. пашыраны стальныя канструкцыі, алюмініевыя канструкцыі; эфектыўныя канструкцыі з лёгкіх сплаваў. Выкарыстоўваюцца як нясучыя канструкцыі ў каркасах будынкаў і інш. інж. збудаванняў (пераважна стальныя М.к.), у вялікапралётных пакрыццях, абшыўках сценавых і дахавых панэлей (алюмініевыя М.к.).

т. 10, с. 306

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Láubenkolonie f -, -ni¦en за́гарадны пасёлак з лёгкіх пабудо́ў; пры́гарадныя агаро́дныя ўча́сткі з лёгкімі пабудо́вамі; да́чы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Вярху́шка 1 ’вяршыня дрэва, травы’ (КТС, Бяльк., дзвін., Нар. сл.), рус. вярхушка ’верхняя частка чаго-небудзь’. Відавочна, новае ўтварэнне (размоўнага стылю) ад верх (гл.) і суф. ‑ушк‑а (магчыма, пад уплывам рус. мовы).

Вярху́шка 2 ’верхняя частка лёгкіх’ (КТС); ’прывілеяваная частка грамадства, класа’ (КТС) — рус. кніжнае лексічнае пранікненне XX ст.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

бронхапнеўмані́я

(ад бронхі + пнеўманія)

запаленне лёгкіх з паражэннем дробных бронхаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пнеўмані́я

(н.-лац. pneumonia, ад гр. pneumon = лёгкае)

запаленне лёгкіх.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

хрып м.

1. гл. хрыпенне;

2. мн.:

хрыпы мед. (у лёгкіх) Geräusch n -(e)s, -e, Rásseln n -s, Rásselgeräusch n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)