стогн, -у,
1. Жаласны енк, выкліканы болем або вялікім горам; выражэнне пакуты, адчаю.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
стогн, -у,
1. Жаласны енк, выкліканы болем або вялікім горам; выражэнне пакуты, адчаю.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
По́сяч (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
woodman
1) лесару́б -а
2) жыха́р
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ПАДРО́СТ,
маладое пакаленне дрэвавых раслін пад полагам
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
сплавII (действие) сплаў,
сплав ле́са по реке́ сплаў
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лесазна́ўства, ‑а,
Галіна ведаў аб прыродзе, росце і развіцці
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лесаразвядзе́нне, ‑я,
Штучнае вырошчванне
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лесаўкла́дчык, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
самаспла́ў, ‑лаву,
Сплаў
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пла́ўшчык, ‑а,
Рабочы, які займаецца сплавам
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)