інсцэні́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., што.

1. Прыстасаваць (прыстасоўваць) для пастаноўкі на сцэне тэатра або ў кіно.

І. раман.

2. перан. Прытворна зрабіць (рабіць) што-н.

І. непрытомнасць.

|| наз. інсцэніро́ўка, -і, ДМ -ро́ўцы, мн. -і, -ро́вак, ж.

|| прым. інсцэніро́вачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Áufnahmeapparat m -(e)s, -e зды́мачны апара́т (кіно)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Fílmschaffende sub m, f -n, -n дзе́яч кіно́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Star II [sta:r] m -s, -s зо́рка (кіно, спорту)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zoom [zu:m] n -s, -s фота, кіно зум (аб’ектыў)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

рымэ́йк рыме́йк м. кіно Remake [ri´me:k] n -s, -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тэлекіно́

(ад тэле- + кіно)

дэманстрацыя кінематаграфічных або тэлевізійных фільмаў на тэлеэкране.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ЛЕ́БЕДЗЕЎ (Мікалай Аляксеевіч) (24.10.1897, г. Папасная Луганскай вобл., Украіна — 24.6.1978),

расійскі кіназнавец і педагог. Засл. дз. маст. Расіі (1969). Д-р мастацтвазнаўства (1963). Скончыў Ін-т чырв. прафесуры (1933). У кіно з 1921. Адзін з заснавальнікаў Асацыяцыі рэв. кінематаграфіі (1924—35). З 1925 сцэнарыст і рэжысёр кінафабрыкі Культурфільм. З 1931 выкладаў ва Усесаюзным ін-це кінематаграфіі (з 1940 праф., у 1934—36 і 1955—56 дырэктар). У 1937—30 дырэктар Дзярж. ін-та тэатр. мастацтва. Аўтар «Нарыса гісторыі кіно СССР» (т. 1 — «Нямое кіно», 1947), сааўт. «Нарысаў гісторыі савецкага кіно» ў 3 т. (т. 1—2, 1956—59) і «Кароткай гісторыі савецкага кіно» (1969).

Тв.:

К вопросу о специфике кино. М., 1935;

Щукин — актер кино. М., 1944;

Внимание — кинематограф! М., 1974;

КПД кинематографа. М., 1978.

т. 9, с. 174

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

cameo [ˈkæmiəʊ] n. (pl. cameos)

1. я́ркая эпізады́чная ро́ля, яку́ю сыгра́ў вядо́мы акцёр (у тэатры, кіно)

2. каме́я

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

goer [ˈgəʊə] n. ста́лы наве́двальнік (пэўнага месца); ама́тар: a cinema-goer ама́тар кіно́;

a theatregoer/а playgoer тэатра́л

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)