зане́сціся, -нясу́ся, -нясе́шся, -нясе́цца; -нясёмся, -несяце́ся, -нясу́цца; занёсся, -не́слася; -нясі́ся; зак.
1. Далёка заехаць, заляцець, забегчы.
Коні занесліся ў чыстае поле.
2. Далёка зайсці ў думках, марах.
З. думкамі ў далёкія краіны.
|| незак. зано́сіцца, -но́шуся, -но́сішся, -но́сіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ка́пер, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Прыватнаўласніцкае судна, якое займалася (да сярэдзіны 19 ст.) з ведама свайго ўрада захопам гандлёвых суднаў праціўніка і нейтральных краін, што перавозілі кантрабандныя грузы для ваюючай краіны.
2. Уладальнік такога судна.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аўтаркі́я, ‑і, ж.
1. Эканамічная палітыка гаспадарчага адасаблення краіны.
2. У філасофіі стоікаў — самазадаволенасць як ідэал дабрачыннасці чалавека.
[Грэч. autarkeia — самадастатковасць, самазадаволенасць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
свяшчэ́нны, -ая, -ае.
1. Выключна важны, асабліва пачэсны, святы (у 4 знач.; высок.).
С. абавязак.
С. доўг.
2. У рэлігіі: які валодае святасцю, адпавядае рэлігійнаму ідэалу; боскі.
С. абрад.
Свяшчэннае пісанне.
3. Недатыкальны, непарушны.
Свяшчэнная граніца нашай краіны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
патэнцыя́л, -у, м.
1. Фізічная велічыня, што характарызуе сілавое поле ў дадзеным пункце (спец.).
2. перан. Ступень магутнасці ў якіх-н. адносінах, сукупнасць сродкаў, неабходных для чаго-н. (кніжн.).
Ваенны п. (рэсурсы для вядзення вайны). Эканамічны п. краіны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дэпартава́ць
(лац. deportare = вывозіць, высылаць)
выдаляць з краіны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
signatory [ˈsɪgnətri] n. fml (to/of) : signatories to a treaty краі́ны, які́я падпіса́лі пагадне́нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
well-being [ˈwelˌbi:ɪŋ] n. дабрабы́т, даста́так;
the well-being of the nation дабрабы́т краі́ны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
мацава́ць, мацу́ю, мацу́еш, мацу́е; мацу́й; мацава́ны; незак., што.
1. Трывала прымацоўваць.
М. трос.
2. перан. Рабіць моцным, узмацняць.
М. абарону краіны.
3. У горнай справе: устанаўліваць крапеж.
4. Правяраць моц чаго-н. (разм.).
М. яйка.
|| наз. мацава́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
індустрыяліза́цыя, ‑і, ж.
Працэс стварэння буйной машыннай вытворчасці ва ўсіх галінах народнай гаспадаркі, асабліва ў прамысловасці. Сацыялістычная індустрыялізацыя краіны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)