залазава́ць, ‑зуе; зак.

Хварэць на залазаванне (пра коней).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

bloodstock

[ˈblʌdstɑ:k]

n.

жывёла чы́стае паро́ды (асаблі́ва пра ко́ней)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cavort

[kəˈvɔrt]

v.i.

бе́гаць, гарцава́ць (пра ко́ней, дзяце́й), скака́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

радэ́а, нескл., н.

Каўбойскія спаборніцтвы, у якія ўваходзіць утаймаванне дзікіх коней і быкоў, а таксама язда на неўтаймаваных конях і быках.

○

Аўтамабільнае радэа (аўтарадэа) — выкананне небяспечных трукаў на аўтамабілях.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лугаві́на, -ы, мн. -ы, -ві́н, ж.

Невялікі луг сярод іншых угоддзяў.

Пасвіць коней на лугавіне.

|| памянш. лугаві́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

|| прым. лугаві́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

папуска́ць², -а́ю, -а́еш, -а́е; зак.

1. каго. Пусціць куды-н. усіх, многіх.

П. коней у авёс.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.), што. Даць парасткі.

Таполя папускала парасткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аргама́к, ‑а, м.

Старадаўняя назва ўсходніх пародзістых верхавых коней.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

конназаво́дства, ‑а, н.

Развядзенне пародзістых коней на конных заводах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канакра́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Злодзей, які крадзе коней.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́вадка ж., в разн. знач. вы́водка;

в. плям — вы́водка пя́тен;

в. ко́ней — вы́водка лошаде́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)