лагагра́ма

(ад гр. logos = слова + -грама)

скарочаная форма мовы, неабходная ў некаторых сітуацыях зносін (напр. тэлеграма, ваенная каманда, рэклама і інш.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

марш​III выкл. (каманда) marsch!;

ша́гам марш! im Gléichschritt marsch!;

бяго́м марш! im Láufschritt marsch!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Kommándo n -s, -s

1) кама́нда (загад);

das ~ führen кама́ндаваць;

ein ~ gében* падава́ць кама́нду;

ein ~ áusführen выко́нваць кама́нду;

auf ~ па кама́ндзе [зага́ду]

2) вайск. кама́ндаванне

3) кама́нда (падраздзяленне)

4) камп. каманда́ (з дыялогавага манітора)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

squad

[skwɑ:d]

n.

1) аддзе́л -у m., кама́нда, гру́па, брыга́да f.

2) Milit. аддзе́л жаўне́раў, разьлі́к -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ружжо́, -а́, мн. ру́жжы і (з ліч. 2, 3, 4) ружжы́, ру́жжаў, н.

Ручная агнястрэльная зброя з доўгім ненаразным ствалом.

Паляўнічае р.

Процітанкавае р.

Быць пад ружжом (перан.: быць на ваенным становішчы, у стане баявой гатоўнасці — пра армію). У р.! (каманда стаць у строй з вінтоўкамі). Паставіць пад р. (прызваць на ваенную службу).

|| памянш. ружэ́йца, -а, мн. -ы, -аў, н.

|| прым. ружэ́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Besátzung f -, -en

1) гарнізо́н; экіпа́ж, кама́нда

2) акупа́цыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Nationálmannschaft f -, -en спарт. збо́рная кама́нда краі́ны, нацыяна́льная збо́рная

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Überfallkommando n -s, -s выязна́я паліцэ́йская кама́нда, аператыўная гру́па

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

аўтса́йдэр

(англ. outsider)

1) каманда або спартсмен, якія займаюць апошняе месца ў спаборніцтве;

2) прадпрыемства або кампанія, якая не ўваходзіць у манапалістычнае аб’яднанне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дубль

(фр. double = падвойны)

1) паўтарэнне, варыянт, другі экземпляр чаго-н. (напр. кінакадраў пры здымцы фільма);

2) другая, запасная каманда на спартыўных спаборніцтвах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)