му́чыцца
1. (пакутаваць) sich quälen; Quálen léiden
2. (рабіць што-н
му́чыцца
му́чыцца
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
му́чыцца
1. (пакутаваць) sich quälen; Quálen léiden
2. (рабіць што-н
му́чыцца
му́чыцца
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ábplagen
1.
2. ~, sich (mit
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
АЗІЯ́ЦКАЯ ДЭПРЭ́СІЯ,
вобласць нізкага
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
трох’я́русны, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КАНСТАНЦІ́НАЎСКІ КАСЦЁЛ,
помнік архітэктуры позняга класіцызму. Пабудаваны ў 2-й
А.М.Кумгін.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
misshándeln
éine Spráche ~ каве́ркаць мо́ву
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
БАЛДАХІ́Н (
багаты цырыманіяльны навес
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АНГЛІ́ЙСКАЯ ХВАРО́БА,
захворванне, што ўзнікае ад дэфіцыту сонечнай энергіі, неабходнай для сінтэзу ў арганізме чалавека і жывёл вітаміну D. Пры першым апісанні ўрачы звязалі яе
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
шэ́фстваваць, ‑твую, ‑твуеш, ‑твуе;
Ажыццяўляць шэфства
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)