пры́гук, ‑у, м.
Дадатковы гук, які суправаджае асноўны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
sibilant [ˈsɪbɪlənt] n. ling. шыпя́чы або́ свісця́чы (гук), сібіля́нт
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
consonant [ˈkɒnsənənt] n. ling. кансана́нт, зы́чны гук, зы́чная лі́тара
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
thud1 [θʌd] n. глухі́ гук, стук; цяжкі́ ўдар
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
velar [ˈvi:lə] adj. ling. веля́рны, заднепаднябе́нны, постпалата́льны (зычны гук)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
выцю́кваць
‘удараць па чым-небудзь, стараючы гук; рабіць што-небудзь, удараючы, стукаючы чым-небудзь; біцца, пульсаваць (пра сэрца)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выцю́кваю |
выцю́кваем |
| 2-я ас. |
выцю́кваеш |
выцю́кваеце |
| 3-я ас. |
выцю́квае |
выцю́кваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
выцю́кваў |
выцю́квалі |
| ж. |
выцю́квала |
| н. |
выцю́квала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
выцю́квай |
выцю́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
выцю́кваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пе́каць
‘біць каго-небудзь чым-небудзь, што ўтварае глухі гук (пекаць каго-небудзь пранікам); забіваць каго-небудзь (пекаць кабана)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пе́каю |
пе́каем |
| 2-я ас. |
пе́каеш |
пе́каеце |
| 3-я ас. |
пе́кае |
пе́каюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пе́каў |
пе́калі |
| ж. |
пе́кала |
| н. |
пе́кала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пе́кай |
пе́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
пе́каючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
БЛІЗНЕ́Ц (Віктар Сямёнавіч) (10.4.1933, с. Уладзіміраўка Кампанееўскага р-на Кіраваградскай вобл., Украіна — 2.4.1981),
украінскі пісьменнік. Скончыў Кіеўскі ун-т (1957). Пісаў пераважна для дзяцей. Творы вызначаюцца драматызмам, глыбокім псіхалагізмам, паасобныя з элементамі казачнай фантастыкі (аповесці «Ветразі над стэпам», 1965; «Зямлянка», 1966; «Драўляне», 1968; «Маўчун», 1972; раман «Падземныя барыкады», 1977). Развіццю духоўнасці падлеткаў прысвечана аповесць «Гук павуцінкі» (1970). Літ. прэмія імя Л.Украінкі 1988.
Тв.:
Вибрані твори. Т. 1—2. Київ, 1983;
Бел. пер. — Гук павуцінкі: Аповесць. Мн., 1974.
В.А.Чабаненка.
т. 3, с. 192
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
metaliczny
металічны;
metaliczny dźwięk — металічны гук
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Д,
пятая літара бел. і некаторых інш. слав. алфавітаў. Паходзіць з кірыліцкай Д («дабро»), што ўзнікла на аснове грэка-візант. устаўнай Δ («дэльта»), У старабел. графіцы абазначала гукі «д», «д’», «дз’» («вода», «день», «людзи»), мела таксама лічбавае значэнне «чатыры». У 16 ст. акрамя рукапіснай набыла друкаваную форму. У сучаснай бел. мове абазначае шумны звонкі выбухны пярэднеязычны гук «д» («дарога», «дуброва»), а перад глухімі зычнымі і на канцы слоў — парны да яго па звонкасці-глухасці гук «т» («кладка», «сад»). Уваходзіць у склад дыграфаў «дж» («ураджай») і «дз» («дзіва»).
А.М.Булыка.
т. 5, с. 556
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)