самазапэ́ўніванне, ‑я, н.

Запэўніванне самога сябе ў чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

саўдзе́льны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з саўдзелам у чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дуплава́тасць, ‑і, ж.

Наяўнасць дупла, дуплаў у чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раўнава́жкі, ‑ая, ‑ае.

Аднолькавы з чым‑н. па вазе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

непатрэ́бнасць, ‑і, ж.

Адсутнасць патрэбы ў кім‑, чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перасква́рыцца, ‑рыцца; зак.

Залішне саскварыцца, паскварыцца больш, чым трэба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пацеляпа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чым.

Целяпаць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

náschen vt ласава́цца (чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

паразуме́цца (дамовіцца) sich verábreden, überéinkommen* vi (s) (аб чым-н. auf A); (узгадняць) veréinbaren vt (з кім-н. mit D); (згаварыцца) sich verständigen (аб чым-н. über A); (пагадзіцца) sich éinigen (аб чым-н. auf, über A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Вірглі́на ’вяргіня’ (рэч., Мат. Гом.). Да вяргі́ня (гл.). Тут адбылося выраўніванне суф. ‑іня на ‑іна. Устаўное ‑л‑ утварае больш характэрнае для бел. гаворак спалучэнне ‑глі, чым гі‑.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)