allege [əˈledʒ] v. fml
1. сцвярджа́ць;
She alleged ill health. Яна спаслалася на кепскае здароўе.
2. заяўля́ць (звыч. галаслоўна);
an alleged thief чалаве́к, які́ галаслоўна абвінава́чваецца ў крадзяжы́;
an alleged murderer чалаве́к, які́ галаслоўна абвінава́чваецца ў забо́йстве
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
arrival [əˈraɪvl] n.
1. прые́зд; прыхо́д; прыбыццё
2. чалаве́к, які́ прыехаў/прыбы́ў;
an early/late arrival чалаве́к, які́ прыехаў ра́на/по́зна
3. нованаро́джаны;
They are expecting a new arrival in the family. Яны чакаюць прыбаўлення ў сям’і.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
дабра́к, ‑а, м.
Разм. Добры, спагадлівы чалавек. Гэта быў яшчэ не стары чалавек, але валасы меў сівыя. Позірк вачэй — суровы, патрабавальны. Але чамусьці не страшна было пад.. позіркам гэтага чалавека. Ён [камандзір] здаваўся дабраком. Каваленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папіха́ч, ‑а, м.
Разм.
1. Чалавек, якому даручаюць паскорыць якую‑н. справу.
2. Тое, што і папіхіч. [Максім:] — Не ўмееш гаспадарку сваю весці, бо .. не хітры ты чалавек... Папіхач — куды пхнуць, туды і ідзеш. Капыловіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
астэ́нік
(гр. asthenikos = кволы, слабы)
1) чалавек, для якога характэрныя высокі рост, хударлявасць, доўгая шыя, выцягнуты чэрап, вузкі, рэзка акрэслены твар;
2) чалавек, які пакутуе ад астэніі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ліліпу́т
(англ. Lilliput = назва маленькага чалавечка, жыхара выдуманай краіны Ліліпуціі ў рамане Д. Свіфта «Падарожжа Гулівера»)
1) чалавек вельмі маленькага росту, карлік;
2) перан. нікчэмны, малазначны чалавек.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
плебе́й
(лац. plebeius = просты народ)
1) палітычна бяспраўны чалавек з ніжэйшых класаў у Стараж. Рыме;
2) чалавек недваранскага паходжання, выхадзец з простага народа (у буржуазна-дваранскім асяроддзі).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аднаве́рац, ‑рца, м.
Чалавек той жа веры, што і другі або другія.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каналу́п, ‑а, м.
Разм. пагард. Чалавек, які здзірае шкуру з нежывых коней.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каніба́л, ‑а, м.
Кніжн.
1. Людаед.
2. перан. Незвычайна жорсткі, люты чалавек.
[Фр. cannibale з ісп.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)