прэдыкаты́ўнасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць прэдыката. Катэгорыя прэдыкатыўнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раскі́длівасць, ‑і, ж.

Разм. Уласцівасць раскідлівага; неашчаднасць, неэканомнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распу́снасць, ‑і, ж.

Уласцівасць распуснага; схільнасць да распусты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

розначасо́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць розначасовага. Розначасовасць напісаныя твораў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рыгарысты́чнасць, ‑і, ж.

Кніжн. Уласцівасць рыгарыстычнага. Рыгарыстычнасць поглядаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самабы́тнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць самабытнага. Самабытнасць нацыянальнага мастацтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самату́жнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць саматужнага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самкну́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць самкнутага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

саплі́васць, ‑і, ж.

Разм. Уласцівасць і якасць саплівага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сапсава́насць, ‑і, ж.

Уласцівасць сапсаванага (у 5 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)