папікну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., каго.

Выказаць каму‑н. нездавальненне, дакор; папракнуць. Настаўнік папікнуў сябе за легкадумнасць. Колас. Алесь упершыню асмеліўся папікнуць Лену: — Навошта чапаць тое, што мне самому брыдка ўспомніць? Ваданосаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

згразі́ць сов. испуга́ть, настраща́ть;

каму́ ты гэ́тым згро́зіш? — кого́ ты э́тим испуга́ешь?;

◊ згразі́ў на бяду́ — пусці́ў ра́ка ў ваду́ — погов. и щу́ку бро́сили в ре́ку

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ве́дацца несов., разг.

1. зна́ться, води́ть знако́мство;

2. безл.: і не ве́далася (каму) и не зна́л (зна́ла) (кто);

каб жа ве́далася — е́сли бы знал (зна́ла)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адсячы́ сов.

1. отруби́ть, отсе́чь;

а. галі́нку дрэ́ва — отруби́ть (отсе́чь) ве́тку де́рева;

2. перен. (отделить, лишив связи, общения) отсе́чь;

3. (каму) перен. отре́зать; отбри́ть (кого)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

налуча́цца несов., разг.

1. встреча́ться;

2. (каму, чаму, з кім, чым і без дап.) случа́ться (с кем, чем и без доп.);

1, 2 см. налучы́цца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паведамля́ць (каму; без доп.) несов.

1. извеща́ть (кого), уведомля́ть (кого); сообща́ть; оповеща́ть (кого);

2. (давать какие-л. сведения) осведомля́ть (кого), сообща́ть;

1, 2 см. паве́даміць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падно́сіць несов.

1. (да каго, чаго, к каму, чаму) подноси́ть (к кому, чему); см. падне́сці 1;

2. (помогать нести) подноси́ть;

3. (делать подношение) подноси́ть, преподноси́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хрыбе́т, -бта́ м., в разн. знач. хребе́т;

спінны́ х. — спинно́й хребе́т;

хрыбты́ хваль — хребты́ волн;

го́рны х. — го́рный хребе́т;

◊ злама́ць х. — (каму) слома́ть хребе́т (кому)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zóllen vt

1) плаці́ць (мыта)

2) гіст. плаці́ць (даніну)

3):

j-m Áchtung ~ ака́зваць каму́-н. (нале́жную) паша́ну [пава́гу];

j-m Béifall ~ выка́зваць каму́-н. адабрэ́нне;

j-m Dank ~ выка́зваць каму́-н. падзя́ку;

j-m Bewúnderung ~ выка́зваць каму́-н. захапле́нне, захапля́цца кім-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

угоди́ть сов.

1. (услужить) дагадзі́ць (каму, чаму), угадзі́ць (каму, чаму); унараві́ць (каму, чаму);

на всех тру́дно угоди́ть усім ця́жка дагадзі́ць (угадзі́ць, унараві́ць);

2. (попасть куда-л.) разг. тра́піць; папа́сці;

лиса́ угоди́ла в капка́н ліса́ тра́піла ў па́стку;

3. (удариться) разг. уда́рыцца, вы́цяцца, сту́кнуцца;

он угоди́л лбом в дверь ён уда́рыўся (вы́цяўся) ілбо́м у дзве́ры (аб дзве́ры);

4. (бросая, попасть) папа́сці, тра́піць, пацэ́ліць, уцэ́ліць;

угоди́ть ка́мнем в окно́ папа́сці (пацэ́ліць, тра́піць) ка́менем у акно́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)