сканцэнтрава́цца, ‑руецца; зак.
1. Сабрацца, згрупавацца ў адным якім‑н. месцы. Брыгада сканцэнтравалася на ўзлессі. □ [Обер-лейтэнант:] — Ну, палонны, адказвайце. Дзе сканцэнтраваліся атрады? М. Ткачоў. // Быць скіраваным у адно месца (пра ўдар, націск і пад.). // Увасобіцца ў чым‑н. Нашы сучасныя прозвішчы — гэта той фокус, у якім сканцэнтравалася амаль уся гісторыя ўзнікнення і развіцця антрапаніміі. Крывіцкі.
2. перан. Скіравацца на што‑н. (пра ўвагу, думкі і пад.). Уся мая ўвага сканцэнтравалася на Валі. Анісаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сурвэ́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
1. Невялікі (звычайна квадратны) кавалак тканіны або паперы, якім карыстаюцца для засцеражэння вопраткі ў час яды, у цырульнях і пад. Начальнік сядзіць за сталом.., падаткнуўшы пад бараду белую сурвэтку. Сачанка. Цырульнік змахвае сурвэткай рэшткі пены і шыпіць пульверызатарам. Каршукоў.
2. Абрус (звычайна невялікіх памераў), якім накрываюць стол. Палавічкі на падлозе, засланы бялюткай сурвэткай стол — усё тут было сціпла і разам з тым акуратна. Хадкевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
радыёла
(англ. radiola)
апарат, у якім спалучаны радыёпрыёмнік з электрапрайгравальнікам грампласцінак.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
анамасіяло́гія
(ад гр. onomasia = называнне + -логія)
раздзел семасіялогіі, у якім разглядаюцца прынцыпы называння.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
анастыгма́т
(ад ан- + астыгмат)
аб’ектыў, у якім падборам лінз ліквідаваны астыгматызм і аберацыя.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
антыферамагне́тык
(ад анты- + ферамагнетык)
рэчыва, у якім ніжэй пэўнай тэмпературы ўзнікае стан антыферамагнетызму.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аплана́т
(гр. aplanetos = нерухомы, які не адхіляецца)
фотааб’ектыў, у якім выпраўлена сферычная аберацыя.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аскарбінаме́трыя
[ад аскарбін(авы) + -метрыя]
метад колькаснага аналізу, пры якім асноўным рэагентам з’яўляецца цітраваны раствор аскарбінавай кіслаты.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аўдыён
(ад лац. audio = слухаю)
адналямпавы радыёпрыёмнік, у якім электронная лямпа была дэтэктарам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
буча́рда
(фр. boucharde)
металічны малаток з пірамідальнымі зубцамі, якім карыстаюцца каменябойцы і скульптары.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)