старт м.
1. Start m -(e)s -s;
даць старт das Stártzeichen gében*, stárten lássen*;
выхо́дзіць на старт an den Start géhen*;
2. ав., касм. Start m, Ábflug m -(e)s, -flüge, Ábfahrt f -, Ábgang m -(e)s, Áufflug m -(e)s, Áufstieg m -(e)s;
старт касмі́чнага карабля́ der Start éines Ráumschiffes;
гато́вы да старту flúgreif, flúgbereit;
3. (месца) Start m, Stártplatz m -es, -plätze; (лінія) Stártlini¦e f -, -n;
4. спарт. Start m;
высо́кі стартт hóher Start;
ні́зкі стартт tíefer Start;
вы́йсці на стартт an den Start géhen*;
на стартт! (каманда) auf die Plätze!;
вы́руліць на стартт ав. zum Start róllen;
гато́вы да стартту ав. stártberteit, stártklar
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
уну́траны
1. ínner; ínwendig (з унутранага боку); перан. ínnerlich, éigentlich;
уну́траная хваро́ба ínnere Kránkheit;
уну́траная сакрэ́цыя фізіял. ínnere Sekretión;
для ўну́транага ўжыва́ння (пра лекі) ínnerlich ánzuwenden;
уну́траная даро́жка спарт. Ínnenbahn f -, -en;
уну́траныя перажыва́нні ínneres Erlében;
уну́траны го́лас ínnere Stímme;
уну́траныя прычы́ны ínnere Gründe;
уну́траныя зако́ны развіцця́ die ínneren [immanénten] Entwícklungsgesetze;
уну́траны сэнс слоў der éigentliche Sinn der Wórte;
2. (у межах адной дзяржавы) ínnen, Bínnen-, Ínlands-;
уну́траная палі́тыка Ínnenpolitik f;
уну́траны га́ндаль камерц. Bínnenhandel m -s;
уну́траны ры́нак эк. Bínnenmarkt m -es, -märkte;
уну́траныя во́ды геагр. Bínnengewässer pl;
уну́транае мо́ра геагр. Bínnenmeer n -(e)s, -e;
міністэ́рства ўну́траных спра́ў Ínnenministerium n -s, -ri¦en, Ministérium für ínnere Ángelegenheiten [Ínneres]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вы́ставіць, выстаўля́цца
1. vórwärts stéllen, vórwärts schíeben*, vórwärts rücken (наперад); hináusstellen vt (наверх, вонкі);
2. (вылучыць) áufstellen vt;
вы́ставіць кандыдату́ру j-n als Kandidáten áufstellen [vórschlagen*];
вы́ставіць патрабава́нне éine Fórderung stéllen;
вы́ставіць кама́нду спарт. éine Mánnschaft áufstellen;
3. (выняць устаўленае) heráusnehmen* vt;
4. (напаказ) áusstellen vt, zur Schau stéllen;
вы́ставіць карці́ну ein Bild [ein Gemälde] áusstellen;
5. (адзнакі і г. д.) gében* vt;
6. разм. (прагнаць) an die Luft sétzen;
◊
вы́ставіць каго-н за дзве́ры j-m die Tür wéisen;
7. (ахарактарызаваць) hínstellen vt, zéigen vt;
вы́ставіць каго-н у до́брым све́це j-n in ein günstiges Lícht sétzen [rücken, stéllen];
вы́ставіць каго-н на смех [пасме́шышча] j-n lächerlich máchen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
fólgen vi (s)
1) (D) ісці́ (за кім-н.);
ein Lied fólgte dem ánderen пе́сні спява́ліся адна́ за адно́й
2) (D) сачы́ць (за кім-н. вачыма)
3) (D) быць прадаўжа́льнікам (у чым-н.)
4) (auf A) ісці́ сле́дам (за чым-н.)
5) (aus D) выніка́ць (з чаго-н.)
6) (D) слу́хацца (каго-н.);
es folgt daráus, dass… з гэ́тага выніка́е, што…;
wie folgt насту́пным чы́нам
7) спарт. (каманда);
es folgt..! падрыхтавацца..! (выклік удзельнікаў спаборніцтваў у скачках, кіданні і г.д.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
gewínnen*
1. vt
1) выйграва́ць (von D – у каго-н.)
2) горн. здабыва́ць
3) атры́мліваць, набыва́ць;
Éinfluss ~ набы́ць уплыў;
j-n für sich ~ схіля́ць каго́-н. на свой бок;
Óberhand ~ узя́ць верх (над кім-н.);
den Éindruck ~ атрыма́ць ура́жанне
2. vi
1) (an D, bei D) вы́йграць (у якіх-н. адносінах);
die Sáche gewínnt an Klárheit спра́ва стано́віцца больш я́снай;
zwei zu eins ~ спарт. вы́йграць з лі́кам два-адзі́н
2) (von D) атры́мліваць вы́гаду [кары́сць] (з чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Lauf m -(e)s, Läufe
1) бег, ход;
in vóllem ~ бяго́м, наўска́ч, стрымгало́ў; спарт. бег, забе́г
2) цячэ́нне, рух, плынь;
im ~e éiner Wóche на праця́гу ты́дня;
im ~e der Zeit з ця́гам ча́су;
im ~e des Gesprächs у час размо́вы [гу́таркі];
das ist der ~ der Welt так ужо быва́е ў жыцці́;
séinen Gedánken fréien ~ lássen* даць во́лю сваі́м ду́мкам;
den Díngen íhren (fréien) ~ lássen* даць падзе́ям развіва́цца так, як яны́ іду́ць
3) ствол (ружжа)
4) муз. паса́ж, рула́да
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Méister m -s, -
1) ма́йстар, спецыялі́ст, зна́ўца;
ein ~ in séinem Fach sein быць зна́ўцам [ма́йстрам] сваёй спра́вы;
◊
es ist kein ~ vom Hímmel gefállen ≅ не святы́я гаршкі́ ле́пяць;
Übung macht den ~; früh übt sich, was ein ~ wérden will ≅ працу́й зма́лку – бу́дзеш мець до́брую гаспада́рку; на́вык ма́йстра ро́біць;
das Werk lobt den ~ ≅ спра́ва ма́йстра баі́цца
2) спарт. чэмпіён, ма́йстар;
~ des Sports ма́йстар спо́рту, рэкардсме́н
3):
~ Petz Мядзве́дзь (у казцы);
~ Lámpe Ла́мпэ-за́яц (у казцы);
~ Úrian Чорт, Д’я́бал (у казцы);
~ Pfriem разм. шаве́ц
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Ziel n -(e)s, -e
1) мэ́та;
sich (D) ein ~ stécken [sétzen] паста́віць сабе́ мэ́ту;
hóhe ~e verfólgen ста́віць пе́рад сабо́й высо́кія мэ́ты;
auf sein ~ lóssteuern імкну́цца да сваёй мэ́ты;
éiner Sáche ein ~ sétzen пакла́сці кане́ц чаму́-н.
2) спарт. фі́ніш;
durchs ~ géhen* фінішава́ць
3) вайск. цэль, аб’е́кт, мішэ́нь;
tótes ~ нерухо́мая цэль [мішэ́нь];
das ~ tréffen* папа́сці ў цэль;
das ~ verféhlen прамахну́цца, не папа́сці ў цэль; перан. не дасягну́ць мэ́ты
4) камерц. тэ́рмін
5) пла́навая цы́фра лі́чба, зада́нне, прагра́ма
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
абаро́т м.
1. (кругавы паварот) Umdréhung f -, -en; Wéndung f -, -en;
абаро́т вако́л Зямлі́ Érdumdrehung;
по́ўны абаро́т спарт. Kéhrtwendung f;
2. эк. Úmlauf m -(e)s, -läufe, Zirkulatión f -, -en (грошай); Úmschlag m -(e)s, -schläge (тавараў);
абаро́т капіта́лу Kapitálumschlag m;
тава́рны абаро́т Wárenzirkulation f;
чэ́кавы абаро́т Schéckverkehr m -s;
грашо́вы абаро́т Géldumlauf m [Géldverkehr m];
пазабіржавы́ абаро́т Fréiverkehr m;
пусці́ць што-н.
у абаро́т etw. in Úmlauf bríngen*;
3. спец. Úmlauf m -(e)s, -läufe, Úmdrehung f -, -en;
абаро́т ваго́наў Wágenumlauf m;
ко́лькасць абаро́таў Dréhzahl f -, -en;
сто абаро́таў у хвілі́ну húndert Úmdrehungen in der Minúte;
абаро́т ко́ла Rádumschwung m -(e)s, -schwünge;
◊
узя́ць каго-н. у абаро́т j-n ins Gebét néhmen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ма́йстар м.
1. (на заводзе) Wérkmeister m -s, -, Méister m -s, -;
2. (кваліфікаваны работнік) скрыпі́чны ма́йстар Géigenbauer m -s, -;
гадзі́ннікавы ма́йстар Úhrmacher m -s, -;
ма́йстар-залата́р [-зло́тнік] Góldschmied m -(e)s, -e; Juwelíer m -s, -e;
3. (хто дасягнуў вялікага майстэрства ў сваёй справе) Méister m -s, -; Könner m -s, - (знаўца);
ма́йстар жы́вапісу Méister der Maleréi [des Pínsels], ein gróßer Máler;
ён ма́йстар сваёй спра́вы er ist ein Méister séines Fachs [in séinem Fach]; er verstéht [kann] séine Sáche aus dem Efféff (разм.);
4. спарт. (тытул):
ма́йстар спо́рту Méister des Sports;
заслу́жаны ма́йстар спо́рту Verdíenter Méister des Sports;
ганаро́вы ма́йстар спо́рту Éhrenhafter Méister des Sports;
◊
ён ма́йстар на ўсе́ ру́кі разм. jéde Árbeit geht ihm leicht [glatt] von der Hand; er ist ein Táusendkünstler
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)