бензальдэгі́д

[ад бенз(ол) + альдэгід]

арганічнае злучэнне, бясколернае масляністае рэчыва з пахам горкага міндалю; выкарыстоўваецца пры вырабе пахучых рэчываў, фарбавальнікаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гепары́н

(ад гр. hepar = печань)

рэчыва, якое перашкаджае згусанню крыві (змяшчаецца ў печані лёгкіх, нырках, мышцах).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

глюко́за

(ад гр. glykys = салодкі)

арганічнае злучэнне класа монацукрыдаў, салодкае рэчыва ў пладах раслін; вінаградны цукар.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аксігемаглабі́н

(ад аксі- + гемаглабін)

арганічнае рэчыва, якое ўтвараецца ў органах дыхання пры злучэнні гемаглабіну з кіслародам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бранхагра́фія

(ад бронхі + -графія)

метад рэнтгеналагічнага даследавання трахеі і бронхаў пасля ўвядзення ў іх кантрастнага рэчыва.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

му́скус

(лац. muscus)

вельмі пахучае рэчыва жывёльнага або расліннага паходжання, якое выкарыстоўваецца ў медыцыне і парфумерыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

перыястра́кум

(ад перы- + гр. ostrakon = чарапок)

знешні слой ракавіны малюскаў, які складаецца з арганічнага рэчыва канхіяліну.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

поліяэнцэфалі́т

(ад гр. polios = шэры + энцэфаліт)

хвароба, якая характарызуецца запаленнем і перараджэннем шэрага рэчыва галаўнога мозгу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сахары́н

(ням. Saccharin, ад гр. sakchar = цукар)

арганічнае злучэнне, белае крышталічнае вельмі салодкае рэчыва; сурагат цукру.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

спангі́н

(ад гр. spongos = губка)

арганічнае рэчыва, блізкае да хініну, з якога складваецца шкілет марскіх губак.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)