Verbum

тэндэ́нцыя ж.

1. Tendénz f -, -en; Hang m -(e)s, Néigung f -, -en (схільнасць);

2. (напрамак развіцця) Trend m -s, -s, Tendénz f;

мець тэндэ́нцыю да чаго-н. die Tendénz háben (zu + inf); tendíeren vi (zu D); zu etw. (D) néigen

уздзе́янне н. Éinwirkung f -, -en, Éinfluss m -es, -flüsse (уплыў);

выхава́ўчае ўздзе́янне erzíeherische Éinwirkung, erzíeherischer Éinfluss;

адваро́тнае ўздзе́янне Rückwirkung f;

пабо́чнае ўздзе́янне Nébenwirkung f;

тэмперату́рнае ўздзе́янне Temperatúreinwirkung f;

уздзе́янне на ма́сы Mássenbe¦einflussung f -;

мець мара́льнае ўздзе́янне éinen morálischen Éinfluss áus¦üben

панава́ць

1. (мець уладу) hérrschen vi (над кім-н. чым-н. über A);

2. (узвышацца над чым-н.) dominíeren vi, vt, überrágen vt; vórherrschen vi; vórwiegen* vi, die Óberhand háben (пераважаць);

3. разм. (жыць у раскошы) ein müßiges Lében führen

ружжо́ н. разм. Büchse f -, -n, Flínte f -, -n (паляўнічае); Gewéhr n (e)s, -e (вінтоўка);

цэ́ліцца з ружжа́ mit dem Gewéhr zíelen;

стрэ́ліць з ружжа́ das Gewéhr ábfeuern;

◊

у ружжо́! (каманда) an die Gewéhre!;

мець пад ружжо́м únter Wáffen háben