ПІСАРЖЭ́ЎСКІ (Леў Уладзіміравіч) (13.2.1874, Кішынёў — 23.3.1938),

украінскі хімік. Акад. АН Украіны (1925), акад. АН СССР (1930, чл.-кар. 1928). Скончыў Новарасійскі ун-т у Адэсе (1896), дзе і працаваў. З 1904 праф. Юр’еўскага (Тартускага) ун-та, з 1908 Кіеўскага політэхн. ін-та, у 1913—32 — Горнага і Хіміка-тэхнал. ін-таў у Екацярынаславе (Днепрапятроўску). З 1927 дырэктар створанага па яго ініцыятыве Укр. ін-та фіз. хіміі (цяпер Ін-т фіз. хіміі Нац. АН Украіны імя П.). Навук. працы па тэрмадынаміцы рэакцый у растворах, тэорыі раўнаважных электродных працэсаў. Распрацаваў асновы электроннай тэорыі гетэрагеннага каталізу. Прэмія імя У.​І.​Леніна 1930.

Тв.:

Избр. тр. в области катализа. Киев, 1955;

Электрон в химии;

Избр. тр. Киев, 1956.

Літ.:

Ляликов Ю.С. Человек, который «видел» электроны. Кишинев, 1978.

Л.У.Пісаржэўскі.

т. 12, с. 387

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ашча́дны

1. бережли́вый, расчётливый;

а. чалаве́к — бережли́вый челове́к;

2. сберега́тельный;

~ная ка́са — сберега́тельная ка́сса

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вандро́ўнік м.

1. путеше́ственник, пу́тник;

2. (человек, странствующий пешком) стра́нник; скита́лец;

3. см. качэ́ўнік

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

недалёкі прям., перен. недалёкий;

н. шлях — недалёкий путь;

ён чалаве́к н. — он челове́к недалёкий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сваво́льнік м.

1. шалу́н, прока́зник, озорни́к, баловни́к;

2. (своевольный человек) своево́льник; стропти́вец;

3. пове́са

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сібе́рны разг.

1. жесто́кий;

с. чалаве́к — жесто́кий челове́к;

2. си́веркий;

с. ве́цер — си́веркий ве́тер

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́верт разг. выкрута́с, -су м., вы́верт, -ту м.;

челове́к с вы́вертом чалаве́к з выкрута́самі (вы́вертамі).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зря́шный прост.

1. (никчёмный) нікчэ́мны;

2. (ненужный) непатрэ́бны; (напрасный) дарэ́мны, ма́рны;

зря́шный челове́к нікчэ́мны чалаве́к.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

непостоя́нный няста́лы; (неустойчивый) няўсто́йлівы; (изменчивый) зме́нлівы;

непостоя́нный челове́к няста́лы чалаве́к;

непостоя́нная пого́да няўсто́йлівае (зме́нлівае) надво́р’е;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

неуклю́жий нехлямя́жы; нязгра́бны; няспры́тны;

неуклю́жий челове́к няўклю́да;

неуклю́жие мане́ры нязгра́бныя мане́ры;

неуклю́жая фигу́ра нязгра́бная фігу́ра.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)