*Сухавя́лка, сухоўялка ’хударлявы чалавек’ (ТС). Да сухі і вяць, вянуць, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

matter-of-fact

[,mætərəvˈfækt]

adj.

1) сухі́, які́ даты́чыцца фа́ктаў, празаі́чны

2) практы́чны, жыцьцёвы, без фанта́зіі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rake​1 [reɪk]n. гра́блі;

a croupier’s rake лапа́тка круп’е́

♦

as lean/as thin as a rake худы́ як шкіле́т; сухі́ як шчэ́пка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сіро́ка

(іт. sirocco, ад ар. sark = усход)

сухі гарачы паўднёвы або паўднёва-ўсходні вецер у Міжземнамор’і.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Буяра́к сухі дол’ (Яшкін). Таго ж паходжання, што і байрак 1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Адсу́ха ’злосная істота’ (Інстр. II). Гл. сухі ’нячыстая сіла, якая пасылае сухоты’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сухасту́пы ’боты’ (Бяльк.). Магчыма, іранічнае ўтварэнне ад сухі (гл.), параўн. макраступы, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ксерагра́фія

(ням. Xerographie, ад гр. kseros = сухі + grapho - пішу)

спосаб фатаграфічнага атрымання адлюстравання, заснаваны на пераўтварэнні прамянёвай энергіі ў электрычную.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

ксе́ракс

(англ. xerox, ад гр. kseros = сухі)

1) тое, што і ксераграфія;

2) размнажальны апарат з выкарыстаннем магнітнага сухога друку.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

гурга́н Сухі пясчаны востраў сярод балота (Усх. Палессе Талст.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)