була́т

(цюрк. bulat, ад перс. pūlād = сталь)

1) вугляродзістая сталь, якая вызначаецца высокай цвёрдасцю, пругкасцю, вязкасцю, зносастойкасцю, своеасаблівай структурай і ўзорыстасцю паверхні;

2) гіст. клінок (меч, шабля, кінжал) з такой сталі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ко́бальтавы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да кобальту, змяшчае ў сабе кобальт. Кобальтавая руда. Кобальтавая сталь.

2. Колеру кобальту; цёмна-сіні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

храмі́раваны, ‑ая, ‑ае.

Спец.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад храміраваць.

2. у знач. прым. Пакрыты слоем хрому (у 1 знач.). Храміраваная сталь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Чорныя металы 11/228, гл. Жалеза, Сталь, Чыгун

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

була́т уст.

1. (сталь) була́т, -ту м.;

2. (клинок) уст., поэт. була́т, -та м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мартэ́н м.

1. (род. мартэ́на) марте́н, марте́новская печь;

2. (род. мартэ́ну) марте́н, марте́новская сталь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нітрало́й

(ад нітра- + англ. alloy = прымесь, сплаў)

канструкцыйная сталь, якая змяшчае нітрыдаўтваральныя элементы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

нержаве́йны, нержаве́ючы спец. róstfrei, níchtrostend, róstbeständig; korrosiónsfrei;

нержаве́йная [нержаве́ючая] сталь róstfreier Stahl, níchtrostender Stahl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

антыкаразі́йны спец. Róstschutz-, Korrosiónsschutz-;

антыкаразі́йнае пакрыццё Róstschutzfarbe f -, -n;

антыкаразі́йная сталь róstfreier [korrosiónsbeständiger] Stahl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ingot

[ˈɪŋgət]

n.

зьлі́так -ка, брусо́к -ка́ m. (зо́лата)

ingot steel — лі́тая сталь

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)