Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
starlight[ˈstɑ:laɪt]n.святло́ зо́рак;
He walked home by starlight. Ён ішоў дамоў, а над галавою – зоркі.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
струме́ніцца ríeseln vi, rínnen*vi (s) (пра вадкасць); strömen vi (s) (прапаветра, святло)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пага́снуцьáusgehen*vi (s); erlöschen*vi (s) (высок.);
святло́ пага́сла das Licht ging aus
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
а джо́рна
(іт. а giorno)
штучнае асвятленне, якое імітуе дзённае святло.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
філумені́я
(ад гр. phileo = люблю + лац. lumen = святло)
калекцыяніраванне запалкавых этыкетак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ярчэ́ць, ‑эю, ‑эеш, ‑эе; незак.
Станавіцца больш яркім; ззяць, зіхацець. Святло набліжалася і ярчэла даволі хутка, але раптам згасла.Кулакоўскі.Ярчэюць залатыя россыпы зор.Лынькоў.//перан. Станавіцца больш выразным, бачным, адчувальным. Толькі нязменна ярчэе Ленінскай праўды святло.Глебка.Людскія рукі ў працы нылі, А зрок ярчэў ад шчасця жыць.Хведаровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́бліск, ‑у, м.
Імгненнае яркае святло, полымя. Выбліскі агню. □ Наперадзе былі ўжо добра відаць зарнічныя выбліскі ад стрэлаў батарэй.Мележ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Відната́ ’святло, яснасць, асвятленне’ (БРС, КТС, Сцяшк. МГ), віднога ’тс’ (КТС). Укр.виднота, рус.калін.виднота ’тс’. Утворана ў выніку субстантывацыі ад прыметніка vidьnъ і суф. ‑ota.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АЎРО́РА,
у рымскай міфалогіі багіня світання, якая прыносіла дзённае святло багам і людзям. Яе ўяўлялі юнай крылатай жанчынай, якая ўзнімалася з акіяна на калясніцы, запрэжанай светлымі коньмі. У вобразнай і паэт. мове Аўрора — сінонім ранішняй зары, золаку. Адпавядае грэч. багіні Эас.