postrzałowy

postrzałow|y

: rana ~a — агнястрэльная рана

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Ізра́нарана’, ’раней часу’ (Нас.). Рус. дыял. изра́на, ст.-рус. изра́ньярана, з самага ранку’. І‑ можна тлумачыць як пратэзу; параўн. зранку, зрання. Аднак не выключана, што бел. слова ўзыходзіць да ст.-рус. изранья, зафіксаванага з XIII ст.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

збудзі́ць сов., разг.

1. разбуди́ть, побуди́ть;

ра́на з. — ра́но разбуди́ть;

2. (сделать активным) пробуди́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пакла́сціся сов. (обо всех, многих) лечь;

дзе́ці ра́наа́ліся спаць — де́ти ра́но легли́ спать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крыва́вы в разн. знач. крова́вый; (сопровождаемый кровопролитием — ещё) кровопроли́тный;

~вая рана — крова́вая ра́на;

~вая бі́тва — крова́вая (кровопроли́тная) би́тва;

~вая нядзе́ляист. крова́вое воскресе́нье;

к. пот — крова́вый пот;

~выя слёзы — крова́вые слёзы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кінжа́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кінжала. Кінжальны штык. // Нанесены, прычынены кінжалам. Кінжальная рана.

•••

Кінжальны агонь гл. агонь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пасту́х, ‑а, м.

Той, хто пасе статак. Рана пачалося самастойнае Іванава жыццё, жыццё падпаска, а пасля — панскага пастуха. Дуброўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парэ́з м. Schnitt m -(e)s, -e, inschnitt m; Schnttwunde f -, -n (рана)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Рань ’вельмі ранні час’ (ТСБМ). Утварэнне з суфіксам ‑jь ад ра́на2.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

рэ́заны

1. прич. ре́занный; вскры́тый;

2. прич. би́тый;

3. прич. пи́ленный;

1-3 см. рэ́заць 1, 3, 4;

4. прил., в разн. знач. ре́заный;

~ная ра́на — ре́заная ра́на;

р. сыр — ре́заный сыр

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)