прабі́ць, -б’ю́, -б’е́ш, -б’е́; -б’ём, -б’яце́, -б’ю́ць; -біў, -біла; -бі; -біты; зак.

1. гл. біць.

2. што. Ударамі або іншым спосабам зрабіць адтуліну, праход у чым-н.

П. адтуліну ў сцяне.

П. сабе дарогу (перан.: дасягнуць поспеху).

3. што. З цяжкасцю дабіцца ажыццяўлення чаго-н.

П. праект будаўніцтва Дома культуры.

|| незак. прабіва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е (да 2 і 3 знач.).

|| наз. прабіва́нне, -я, н. (да 2 і 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

obstruct

[əbˈstrʌkt]

v.

1) заступа́ць, перагараджа́ць (даро́гу), зава́льваць (прахо́д)

2) закрыва́ць (від)

3) заміна́ць, перашкаджа́ць каму́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gateway [ˈgeɪtweɪ] n.

1. варо́ты, прахо́д (у агароджы і да т.п.)

2. до́ступ; шлях (да чаго-н. жаданага);

Hard work is the gateway to success. Руплівая праца – шлях да поспеху.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АГАРАДЖА́ЛЬНЫЯ ЗБУДАВА́ННІ,

гідратэхнічныя збудаванні для засцярогі партовай акваторыі ад хваляў, плыняў, наносаў і лёду. Бываюць унутраныя (прадухіляюць утварэнне хваляў у акваторыі порта) і знешнія. Да агараджальных збудаванняў адносяцца молы і хваляломы (на морах, вадасховішчах, азёрах), лёдаахоўныя дамбы і ледарэзы (на рэках). Паміж берагам і агараджальнымі збудаваннямі або паміж суседнімі агараджальнымі збудаваннямі пакідаюць праход для суднаў. З боку мора (вадаёма) кожнае агараджальнае збудаванне мае пашыраную частку абцякальнай формы, якая будуецца звычайна на глыбіні не меншай за падводную вышыню разліковай хвалі. Пры праектаванні агараджальных збудаванняў улічваюць канфігурацыю берага і дна, напрамак вятроў, плыняў і наносаў.

т. 1, с. 71

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Со́лам’е ‘падоўжаная бэлька ў гаспадарчых памяшканнях на сохах’ (ЛА, 4), ‘праход у печ, чалеснікі’ (ЛА, 4, Пятк. 1, Шушк.), со́ламеня, со́ламень, со́лен ‘тс’ (ЛА, 4), со́ламя, со́ламянь ‘полымя (у печы)’ (Сл. ПЗБ). Гл. саламя.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

за́дний за́дні;

за́дний прохо́д за́дні прахо́д;

◊

за́дняя мысль за́дняя ду́мка;

ходи́ть на за́дних ла́пках хадзі́ць на за́дніх ла́пках;

за́дним умо́м кре́пок мо́цны за́днім ро́зумам;

за́дним число́м за́днім чысло́м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

aisle

[aɪl]

n.

1) прахо́д -у m. (паміж рада́мі крэ́слаў)

2) прыдзе́л -а m., бакавы́ нэф (царквы́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bottleneck

[ˈbɑ:təlnek]

n.

1) ры́льца бутэ́лькі

2) ву́зкі прахо́д або́ ву́ліца

3) зато́р -у m.; перашко́да f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

thoroughfare

[ˈӨɜ:roʊfer]

n.

1) прахо́д, прае́зд -у m., прае́зная даро́га

2) гало́ўная даро́га або́ аўтастра́да

•

- no thoroughfare

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

*Пралоз, пролаз ’месца выхаду вады між кустоў у час разліву’, ’праход у лазе для рыбы (у жаку)’ (ТС). З пралаз (гл. пралаза, лазіць) з гіперкарэктным дыялектным о на месцы а і ад’ідэацыяй да лаза (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)