elbow2[ˈelbəʊ]v. прабіра́цца, праціска́цца, праштурхо́ўвацца (з дапамогай локцяў);
She elbowed her way through the crowd. Яна праціснулася праз натоўп.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
squash1[skwɒʃ]n.
1.sport сквош (гульня ў мяч)
2.BrE фрукто́вы напо́й;
orange squash аранжа́д
3. ціскані́на, таўкатня́, нато́ўп
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
прыстанцы́йны, ‑ая, ‑ае.
Які размяшчаецца каля чыгуначнай станцыі. Гаманкі натоўп пасажыраў вынес мяне на прыстанцыйную плошчу.Савіцкі.У прыстанцыйны сквер як бы перамясцілася чакальная зала. Людзі сядзяць на клунках, чамаданах.Навуменка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
кага́лм.
1.гіст. (яўрэйская грамада) Kahál m -s, -s;
2.перан. (шумнынатоўп) lärmende Ménschenmenge
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
гру́дзіцца, ‑дзіцца; незак.
Разм. Размяшчацца грудай, кучай. [Мяшкі] грудзіліся адзін на другім, нібы кінутыя да часу.Пестрак.// Збірацца ў шчыльны натоўп; скучвацца. Вакол стала грудзілася з дзесятак чалавек, якія запісвалі свае мандаты.Гартны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
п. праз нато́ўп — протолкну́ться (пропихну́ться) сквозь толпу́;
2.прост. протащи́ться, проплести́сь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КАНЕ́ЦІ ((Canetti) Эліяс) (25.7.1905, г. Русе, Балгарыя — 14.8.1994),
аўстрыйскі пісьменнік. Скончыў Венскі ун-т (1929). З 1938 у эміграцыі. Вядомасць прынёс раман «Асляпленне» (1935). Майстэрствам псіхал. аналізу адметныя п’есы «Вяселле» (1932), «Камедыя пыхлівасці» (1934), «Асуджаныя» (1956), зб. «Той, які чуў сваімі вушамі» (1974). У філасофска-сацыялагічным трактаце «Maca і ўлада» (1960) даследаваў прыроду аўтарытарнай улады. Асн. тэмы прозы К. — чалавек і натоўп, індывідуальнасць і ўлада, яна вызначаецца філасафічнасцю і псіхалагізмам, спалучэннем абсурду і парадоксу, гратэску і ўмоўнасці. Аўтар кн. дзённікаў і афарызмаў «Правінцыя чалавека» (1973), мемуараў (т. 1. — «Выратаваная мова», 1977; т. 2. — «Факел у вуху», 1980; т. 3. — «Гульня вачэй. Гісторыя жыцця 1931—1937», 1985). Нобелеўская прэмія 1981.