Рахце́ ць ’кіпець, гатавацца’ (Сцяшк. Сл. ), ряхце́ ць ’тарахцець’ (Бяльк. ). Утварэнне гукапераймальнага паходжання, параўн. рахтаць (гл.), параўн. таксама імітатыўнае ўкр. ряхті́ ти ’бліскаць, мігцець’. Сюды ж таксама рахце́ ць ’вельмі хацець’ (слонім. , Жыв. НС ), параўн. выраз аж дрыжыць — пра моцнае жаданне.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ажыята́ ж
(фр. agiotage)
1) спекулятыўная гарачка на біржах і рынках;
2) моцнае ўзбуджэнне, хваляванне, барацьба інтарэсаў вакол якой-н. справы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
разгры́ зці , ‑зу, ‑зеш, ‑зе; ‑зём, ‑зяце; пр. разгрыз, ‑ла; зак. , што .
Раскусіць, раздрабіць зубамі што‑н. цвёрдае, моцнае . Разгрызці арэх. □ На другі ж дзень, калі ўжо не было чаго есці, .. [ваўкі] з’елі скуру і разгрызлі буйныя косці. В. Вольскі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ша́ рханне , ‑я, н.
Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. шархаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Чулася моцнае шарханне венікам па бруку. Бядуля . Язэп неяк адразу пачуў гэтае нямоглае шарханне; вось толькі што не было яго і раптам паявілася. Асіпенка .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Erschütterung f
1) (мо́ цнае ) узрушэ́ нне
2) вібра́ цыя, страсе́ нне (зямлі і г.д. )
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
асляпі́ ць , асляплю́ , асле́ піш, асле́ піць; асле́ плены; зак. , каго-што.
1. Зрабіць сляпым.
2. Часова прытупіць зрок святлом.
Яркае сонца асляпіла мяне.
3. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв. ), перан. -н.
Злосць асляпіла яго.
4. перан. моцнае ўражанне на каго-н.
Прыгажосць асляпіла нас.
|| незак. асляпля́ ць , -я́ ю, -я́ еш, -я́ е.
|| наз. асляпле́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кі́ шка , -і, Д М мн. ж.
1. Эластычная трубка — частка органаў стрававання ў чалавека, жывёлін.
Тонкая к.
2. Гумавая або брызентавая трубка для падачы вады (разм. ).
Пажарная к.
◊
Кішка тонка (тонкая) у каго (разм. ) — не хапае сіл, сродкаў і пад. , каб зрабіць што-н.
Кішкі марш іграюць (разм. , жарт. ) — пра моцнае адчуванне голаду.
|| прым. кі́ шачны , -ая, -ае (да 1 знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
здаро́ ўе , -я, н.
1. Правільная, нармальная дзейнасць арганізма.
Берагчы з.
Адбіцца на здароўі.
Стан здароўя.
2. Той або іншы стан арганізма.
Моцнае , слабае з.
Як з.? За ваша з. (зварот да таго, за каго паднімаюць тост). На з. (выраз добрага пажадання ў знач. калі ласка).
|| памянш. ласк. здаро́ ўечка , -а, н.
Добрага Вам здароўечка (пажаданне пры развітанні або прывітанне пры сустрэчы).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
sturdy [ˈstɜ:di] adj.
1. здаро́ вы, ду́ жы, мажны́ , мо́ цны;
a sturdy chair мо́ цнае крэ́ сла;
a sturdy fellow здаравя́ к
2. сто́ йкі, непахі́ сны, цвёрды;
a sturdy policy рашу́ чая палі́ тыка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
турбуле́ нтны
(лац. turbulentus = бязладны, хаатычны)
хаатычны, віхравы;
т. рух вадкасці (газу) — рух, пры якім адбываецца моцнае перамешванне вадкасці (газу); параўн. ламінарны .
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)