уз’е́зд м.

1. род. уз’е́зду (действие) взъезд, въезд;

2. род. уз’е́зда (место подъёма, въезда) взъезд

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прыці́н 1 ’сховішча; прыстанішча; прытулак’ (Нас., Стан.), ’прытон’ (Гарэц.). Укр. дыял. прити́н ’прыстанак, прытулак’, рус. дыял. прити́н, притю́н ’месца, дзе што-небудзь знаходзіцца, адбываецца’; ’месца для вартавога; вартаўнічы пост’; ’месца, дзе любяць збірацца’; прити́нное (притю́нное) место ’месца, дзе ахвотна збіраюцца, прыемнае месца’. Паводле Варбат (Морфонология, 80), прасл. *pritinъ ад *tęti (гл. прыціна́ць, цяць).

Прыці́н 2 ’папрок’ (Касп.), прыці́нкі ’рэзкія папрокі, шпількі’ (Нас.). Да прыціна́ць (гл.); параўн. рус. смал. при́цинки ’папрокі, прыдзіркі’, укр. притя́ти слово ’рэзка адказаць’, притя́ты язиќ(а) ’прымусіць каго-небудзь менш гаварыць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

дровяни́к

1. уст. (торговец дровами) дрывя́нік, -ка́ м.;

2. (место для дров) разг. дрыво́тнік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

надко́л ж.

1. (действие) надко́л, -лу м., надко́лванне, -ння ср.;

2. (надколотое место) надко́л, -лу м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кочева́ть несов.

1. (вести кочевой образ жизни) качава́ць;

2. (переезжать, переходить с места на место) вандрава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перека́тывание​II

1. (с места на место) перако́чванне, -ння ср.;

2. (о белье) перака́чванне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прича́л м.

1. (действие) прыча́л, -лу м., прыча́льванне, -ння ср.;

2. (канат, место) прыча́л, -ла м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

промена́д разг., уст.

1. (прогулка, гулянье) прамена́д, -ду м.;

2. (место для гулянья) прамена́д, -да м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

склёпка ж., техн.

1. (действие) склёпка, -кі ж., склёпванне, -ння ср.;

2. (место) склёпка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

булдаве́шка ж.

1. (на палке) набалда́шник м., ши́шка;

2. (толстое место на стержне, стволе) утолще́ние ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)