ірэгуля́рны, ‑ая, ‑ае.
[Лац. irregularis.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ірэгуля́рны, ‑ая, ‑ае.
[Лац. irregularis.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зала́паны, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
парчо́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да парчы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прадзёрты, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разры́ць, ‑рыю, ‑рыеш, ‑рыю;
Рыючы, раскідаць, развярнуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
са́ква, ‑ы,
Кавалерыйская сумка для аўса і прадуктаў.
[Ад лац. saccus, грэч. sakkos — мяшок.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
градабо́й, ‑ю,
Выпадзенне граду, які знішчае пасевы, сады і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ілюміна́цыя, ‑і,
Яркае асвятленне вуліц, будынкаў рознакаляровымі агнямі ў сувязі са святам, урачыстасцю.
[Ад лац. illuminatio — асвятленне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інсурге́нт, ‑а,
[Ад лац. insurgens, insurgentis — які паўстае.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
брыдкасло́ў, ‑слова,
Чалавек, які любіць ужываць брыдкія, нецэнзурныя словы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)