chinowy

chinow|y

хінны;

kora ~a — хінная кара

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Entgéltung f -, -en адпла́та, ка́ра, распла́та; збаве́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Héimsuchung f -, -en выпрабава́нне, няго́ды; няшча́сце, ка́ра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Stráfmaß m -es, -e ме́ра пакара́ння, ка́ра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

залы́сіць, ‑лышу, ‑лысіш, ‑лысіць; зак., што.

Счасаць кару ў якім‑н. месцы на дрэве, зрабіць залысіну (у 2 знач.). Залысіў дзядзька дрэва злёгку (Сякера востра, кара крохка). Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

cassia

[ˈkæʃə]

n., Bot.

1) ка́сія f.

2) кара́ ка́сіі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pest [pest] n.

1. шко́днік, паразі́т

2. infml ка́ра, няшча́сце;

The flies are a pest here. Тут ад мух няма жыцця.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Карава́ць ’здзіраць кару’ (Шат., Выг.). Гл. кара.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Абко́рваць ’знімаць кару’ да кара (гл.), параўн. абкарэлы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Карна́ ’ліпавая кара’ (Сл. паўн.-зах.). З літ. karna.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)