жо́ўта-зялёны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. жо́ўта-зялёны жо́ўта-зялёная жо́ўта-зялёнае жо́ўта-зялёныя
Р. жо́ўта-зялёнага жо́ўта-зялёнай
жо́ўта-зялёнае
жо́ўта-зялёнага жо́ўта-зялёных
Д. жо́ўта-зялёнаму жо́ўта-зялёнай жо́ўта-зялёнаму жо́ўта-зялёным
В. жо́ўта-зялёны (неадуш.)
жо́ўта-зялёнага (адуш.)
жо́ўта-зялёную жо́ўта-зялёнае жо́ўта-зялёныя (неадуш.)
жо́ўта-зялёных (адуш.)
Т. жо́ўта-зялёным жо́ўта-зялёнай
жо́ўта-зялёнаю
жо́ўта-зялёным жо́ўта-зялёнымі
М. жо́ўта-зялёным жо́ўта-зялёнай жо́ўта-зялёным жо́ўта-зялёных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бу́ра-зялёны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бу́ра-зялёны бу́ра-зялёная бу́ра-зялёнае бу́ра-зялёныя
Р. бу́ра-зялёнага бу́ра-зялёнай
бу́ра-зялёнае
бу́ра-зялёнага бу́ра-зялёных
Д. бу́ра-зялёнаму бу́ра-зялёнай бу́ра-зялёнаму бу́ра-зялёным
В. бу́ра-зялёны (неадуш.)
бу́ра-зялёнага (адуш.)
бу́ра-зялёную бу́ра-зялёнае бу́ра-зялёныя (неадуш.)
бу́ра-зялёных (адуш.)
Т. бу́ра-зялёным бу́ра-зялёнай
бу́ра-зялёнаю
бу́ра-зялёным бу́ра-зялёнымі
М. бу́ра-зялёным бу́ра-зялёнай бу́ра-зялёным бу́ра-зялёных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

све́тла-зялёны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. све́тла-зялёны све́тла-зялёная све́тла-зялёнае све́тла-зялёныя
Р. све́тла-зялёнага све́тла-зялёнай
све́тла-зялёнае
све́тла-зялёнага све́тла-зялёных
Д. све́тла-зялёнаму све́тла-зялёнай све́тла-зялёнаму све́тла-зялёным
В. све́тла-зялёны (неадуш.)
све́тла-зялёнага (адуш.)
све́тла-зялёную све́тла-зялёнае све́тла-зялёныя (неадуш.)
све́тла-зялёных (адуш.)
Т. све́тла-зялёным све́тла-зялёнай
све́тла-зялёнаю
све́тла-зялёным све́тла-зялёнымі
М. све́тла-зялёным све́тла-зялёнай све́тла-зялёным све́тла-зялёных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цёмна-зялё́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цёмна-зялё́ны цёмна-зялё́ная цёмна-зялё́нае цёмна-зялё́ныя
Р. цёмна-зялё́нага цёмна-зялё́най
цёмна-зялё́нае
цёмна-зялё́нага цёмна-зялё́ных
Д. цёмна-зялё́наму цёмна-зялё́най цёмна-зялё́наму цёмна-зялё́ным
В. цёмна-зялё́ны (неадуш.)
цёмна-зялё́нага (адуш.)
цёмна-зялё́ную цёмна-зялё́нае цёмна-зялё́ныя (неадуш.)
цёмна-зялё́ных (адуш.)
Т. цёмна-зялё́ным цёмна-зялё́най
цёмна-зялё́наю
цёмна-зялё́ным цёмна-зялё́нымі
М. цёмна-зялё́ным цёмна-зялё́най цёмна-зялё́ным цёмна-зялё́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шэ́ра-зялёны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шэ́ра-зялёны шэ́ра-зялёная шэ́ра-зялёнае шэ́ра-зялёныя
Р. шэ́ра-зялёнага шэ́ра-зялёнай
шэ́ра-зялёнае
шэ́ра-зялёнага шэ́ра-зялёных
Д. шэ́ра-зялёнаму шэ́ра-зялёнай шэ́ра-зялёнаму шэ́ра-зялёным
В. шэ́ра-зялёны (неадуш.)
шэ́ра-зялёнага (адуш.)
шэ́ра-зялёную шэ́ра-зялёнае шэ́ра-зялёныя (неадуш.)
шэ́ра-зялёных (адуш.)
Т. шэ́ра-зялёным шэ́ра-зялёнай
шэ́ра-зялёнаю
шэ́ра-зялёным шэ́ра-зялёнымі
М. шэ́ра-зялёным шэ́ра-зялёнай шэ́ра-зялёным шэ́ра-зялёных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

я́рка-зялёны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. я́рка-зялёны я́рка-зялёная я́рка-зялёнае я́рка-зялёныя
Р. я́рка-зялёнага я́рка-зялёнай
я́рка-зялёнае
я́рка-зялёнага я́рка-зялёных
Д. я́рка-зялёнаму я́рка-зялёнай я́рка-зялёнаму я́рка-зялёным
В. я́рка-зялёны (неадуш.)
я́рка-зялёнага (адуш.)
я́рка-зялёную я́рка-зялёнае я́рка-зялёныя (неадуш.)
я́рка-зялёных (адуш.)
Т. я́рка-зялёным я́рка-зялёнай
я́рка-зялёнаю
я́рка-зялёным я́рка-зялёнымі
М. я́рка-зялёным я́рка-зялёнай я́рка-зялёным я́рка-зялёных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ля́мцавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да лямцу, звязаны з яго вытворчасцю. Лямцавы цэх. // Зроблены з лямцу. Лямцавы капялюш. Лямцавая падэшва. □ На.. [Рыме] была зялёная вязаная кофта, чорная караткаватая спадніца, а на нагах лямцавыя тапачкі. Лупсякоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ГО́ЦЫ ((Gozzi) Карла) (13.12.1720, г. Венецыя, Італія — 4.4.1806),

італьянскі драматург. Граф. Быў ваенным. Выступіў супраць драматургіі К.Гальдоні і франц. асветнікаў. Падтрымліваў традыцыі Адраджэння. Стварыў новы жанр — філас. тэатр. казку (ф’яба). Першая з іх — «Любоў да трох апельсінаў» (паст. 1760). У казках 1760-х г. «Воран», «Кароль-алень», «Прынцэса Турандот», «Жанчына-змяя», «Забеіда», «Блакітная пачвара», «Шчаслівыя жабракі», «Зялёная птушка», «Дзэім, кароль джынаў, альбо Верная раба» развіваў свой трагікамічны казачны стыль, спрабаваў, нягледзячы на рэформу т-ра, захаваць традыцыі камедыі дэль артэ. Яго ф’ябы адметныя паэтычнасцю, яркасцю і аптымізмам нар. казачнай фантастыкі. Аўтар 23 п’ес, напісаных пад уплывам ісп. «камедыі плашча і шпагі», у т. л. «Любоўнае зелле» (1777), паэмы «Дзіўная Марфіза» (1772), кн. ўспамінаў «Непатрэбныя мемуары» (1797). Казкі Гоцы паўплывалі на л-ру рамантызму і тэатр 20 ст. П’есы «Кароль-алень», «Прынцэса Турандот», «Зялёная птушка» неаднаразова ставіліся і тэатрамі Беларусі.

Тв.:

Рус. пер. — Сказки для театра. М., 1989.

С.​В.​Логіш.

К.Гоцы.

т. 5, с. 375

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

НАГАХВО́СТКІ, калембалы (Collembola),

атрад (клас) першаснабяскрылых насякомых. Вядомы з дэвону (каля 400 млн. г. назад). 2 падатр., каля 3,5 тыс. відаў. Пашыраны ўсюды, пераважна ва ўмеранай (імхі тундры і тайгі, стэпы, лугі) і трапічнай зонах. На Беларусі найб. трапляюцца прадстаўнікі сям. аніхіўрыд, бязвусікавых, гіпагаструрыд, ізатамід, смінтур, энтамабрыід. Найб. пашыраны Н. вадзяная (Podura aquatica), ізатома зялёная (Isotoma viridis) і інш. Жывуць у глебе, лясным подсціле, гнілой драўніне, на водных раслінах, паверхневай плеўцы стаячых вод, у гнёздах птушак і інш. Глебаўтваральнікі.

Даўж. да 2, зрэдку да 10 мм. Разнастайныя па форме і афарбоўцы цела. Вочы з 1—8 фасетак, у некат. (глебавыя формы) адсутнічаюць. Вусікі 4—6-членікавыя. Брушка сегментаванае (да 6 сегментаў), заканчваецца скакальнай вілкай. Ротавыя органы грызучыя, колюча-сысучыя. Сапрафагі, фітафагі, драпежнікі. Некат. віды жыццяздольныя пры нізкай т-ры, могуць трапляцца на снезе ў вял. колькасці, што надае яго паверхні афарбоўку.

С.​Л.​Максімава.

Нагахвосткі: 1 — ізатома зялёная; 2 — вадзяная.

т. 11, с. 115

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ма́са ж., в разн. знач. ма́сса;

папяро́вая м. — бума́жная ма́сса;

м. а́тамнага ядра́ — ма́сса а́томного ядра́;

працо́ўныя ма́сы — трудя́щиеся ма́ссы;

зялёная м. — зелёная ма́сса

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)