Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
roślinny
раслінны;
pokarm roślinny — раслінная ежа (страва)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wholesome
[ˈhoʊlsəm]
adj.
здаро́вы; дабратво́рны
wholesome food — здаро́вая е́жа
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Е,
шостая літара бел. і некаторых інш.слав. алфавітаў. Паходзіць з кірыліцкай є («есть»), утворанай на аснове візант. ε («эпсілон»). У старабел. пісьменстве мела варыянты , є, ε (дапамагаюць палеографам вызначыць, калі напісаны помнік) і лічбавае значэнне 5. У 16 ст. акрамя рукапіснай набыла друкаваную форму. У сучаснай бел. мове абазначае нелабіялізаваны галосны «э» пярэдняга раду сярэдняга пад’ёму і мяккасць папярэдняга зычнага («глеба — гл’эба»), а ў пач. слова, пасля галосных, «ў», «ь» і апострафа — 2 гукі («й» і «э»): «ежа» («йэжа»), «свае» («свайэ»), «саўе» («саўйэ»), «лье» («л’йэ»), «аб’езд» («аб’йэзд»).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
І́дло ’ежа’ (брэсц., Жыв. сл., 245), ’апетыт’ (брэсц., Нар. лексіка, 77), укр.дыял.їдло́ ’ежа’, чэш.jídlo ’страва, ежа’. У брэсц. гаворках ‑і‑ на месцы старога ‑ě‑; ‑dl‑, відаць, пад польск. уплывам; параўн. польск.jadło < *ědlo, адкуль ‑dl‑ таксама ва ўкр.ї́дло (як Слаўскі, 1, 485).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
бланманжэ́
(фр. blanc-manger = белая ежа)
жэле са смятанкі або міндальнага малака.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
экскрэме́нты, ‑аў; адз.няма.
Спец. Ператраўленая ежа (кал, мача). Нярэдка адзін з адноркаў іграе ролю «прыбіральні». У ім барсук складвае свае экскрэменты і засыпае іх пяском.«Беларусь».
[Лац. excrementum — выдзяленне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
я́лавічына, ‑а, ж.
Мяса каровы як ежа. Наварыць ялавічыны. □ Кавалак ялавічыны, што захапілі з сабою, пакідаючы абжытую друкарню на беразе дзікага возера, парэзалі на тонкія скрылікі.Карпаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кармёжкаж.разм.
1. Füttern n -s, Fütterung f -;
2. (ежа) Fraß m -es, -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Еч ’стрававод’ (Янк. Мат.); параўн. рус.еча ’ежа’. Магчыма, ад *ěstja (> *есча > еча), якое ў сваю чаргу ад назоўніка estь (ст.-рус.ѣсть ’ежа’), ‑ěsti ’есці’.
, є, ε (дапамагаюць палеографам вызначыць, калі напісаны помнік) і лічбавае значэнне 5. У 16