|| зак. таксама прадэманстрава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гербм. Wáppen n -s, -;
дзяржа́ўны герб Stáatswappen n;
герб го́рада Stádtwappen n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
іншагаро́дні, ‑яя, ‑яе.
1. Які знаходзіцца, жыве ў іншым горадзе; які прыехаў з іншага горада. Іншагародні падпісчык. Іншагароднія спартсмены.// Пасланы ў другі горад, атрыманы з другога горада. Іншагародняя карэспандэнцыя.
2.узнач.наз.іншагаро́дні, ‑яга, м. У дарэвалюцыйнай Расіі — селянін, які жыў у казацкай станіцы, але не належаў да казачнага саслоўя.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паса́днік, ‑а, м.
Гіст. Намеснік князя для кіраўніцтва горадам, вобласцю або выбраны вечам правіцель горада ў Старажытнай Русі. Княжацкі пасаднік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
з. навуко́вага тавары́ства — учреди́тель нау́чного о́бщества
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Мазы́рка ’бочка для дабра, збожжа’ (браг., Мат. Гом.). Відавочна, ад назвы горадаМазыр. Гэта бочка павінна была чымсьці адрознівацца ад немазырскіх.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
periphery[pəˈrɪfəri]n.fml перыферы́я;
a residential area on the periphery of the city жылы́ масі́ў на ўскра́іне го́рада
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
да́чнік, ‑а, м.
Той, хто жыве, адпачывае летам на дачы 2. З горада сюды прыязджаюць дачнікі, каб дыхаць сельскім паветрам.Гроднеў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нафтаві́к, ‑а, м.
Работнік нафтапрамысловасці; спецыяліст па нафце. На стале ўпраўляючага трэстам ляжыць вялікая каляровая карта будучага горада беларускіх нафтавікоў.Грахоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бардо́1, нязм., н.
Гатунак чырвонага віна (паводле назвы французскага горада Бардо).
бардо́2, нязм.прым.
Цёмна-чырвоны. Сукенка колеру бардо.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)