raven-haired [ˌreɪvnˈheəd]adj. чо́рны як смоль (пра валасы)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
unfastened [ʌnˈfɑ:snd] adj. расшпі́лены; развя́заны;
unfastened hair распу́шчаныя валасы́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
раскудла́ціцца, ‑лачуся, ‑лацішся, ‑лаціцца; зак.
Разм. Растрапацца, збіцца ў кудлы (пра валасы, прычоску). Косы [Верыны] раскудлаціліся, на пачырванелым носе павісла слязінка. Карпаў. Чорныя валасы раскудлаціліся, рукі павіслі, як нежывыя. Няхай. // Растрапаць, раскідаць сваю прычоску, валасы. Дзяўчынка раскудлацілася.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КІ́ЧКА, кіка,
старажытны рус. галаўны ўбор замужніх жанчын пераважна паўд. губерняў (Тульскай, Разанскай, Калужскай, Арлоўскай і інш.). Закрывала валасы і спераду мела цвёрдую частку (устаўлялі бяросту, дошчачку і інш.) у форме рагоў, лапаткі, капыціка і інш. Ззаду К. надзявалі «пазатылень» з бісеру, зверху сароку з вышытай тканіны. У пач. 20 ст. выйшла з ужытку.
т. 8, с. 313
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
растрапа́ць, -траплю́, -трэ́плеш, -трэ́пле; -трапі́; -трапа́ны; зак., што.
1. гл. трапаць.
2. Раскалмаціць, раскідаць у беспарадку.
Вецер растрапаў валасы.
|| незак. растрэ́пваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыгла́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны; зак., што.
Гладзячы, зрабіць роўным.
П. валасы.
П. стыль (перан.).
|| незак. прыгла́джваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. прыгла́джванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нату́заць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што.
1. Тузаючы, ушчуць, пакараць.
Н. за валасы.
2. Натрудзіць цяжкай працай (разм.).
Н. рукі за дзень.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
плех, -а, мн. -і, -аў, м.
1. Месца на галаве, дзе не выраслі або вылезлі валасы.
2. Голае месца сярод збажыны, лесу і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шавялю́ра
(фр. chevelure)
пышныя густыя валасы на галаве (звычайна ў мужчыны).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Пе́тлахі ’валасы’ (в.-дзв., Шатал.; мазыр., З нар. сл.), ’недагледжаныя валасы’ (брагін., Нар. словатв.), петлухі ў выразе: і пет‑ духаў пі застанецца ’нічога’ (жлоб., Жыв. сл.), папыахэ ’непрычасаныя валасы’ (драг., Лучыц-Федарэц, вусн. паведамл.). Да патлаты (гл.), патлы ’ускудлачаныя валасы, кудлы’, магчыма, фармальна збліжанае з пейсы, пейсахі (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)