абслу́га, ‑і, ДМ ‑слузе, ж.

1. Сістэма сродкаў бытавога абслугоўвання насельніцтва; сервіс. На вышыні абслуга там: Швейцар, парадак строгі, Стаяць каля салідных дам Бульдогі, мопсы, догі. Зарыцкі.

2. Службовы персанал, які займаецца абслугоўваннем каго‑н. [Бусла] даглядалі ўсе сёстры... Уся абслуга бальніцы наведвала яго кожны дзень. Пестрак.

3. Баявы разлік гарматы і пад. Абслуга гарматкі збянтэжана прыпала да зямлі... Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

mission [ˈmɪʃn] n.

1. мі́сія (у розных знач.)

2. абавя́зак; прызва́нне, прызначэ́нне;

Her mission in life was to help old people. Яе прызначэннем у жыцці было памагаць старым людзям.

3. mil.а́жнае) даручэ́нне; баявы́ вы́лет;

a space mission касмі́чны палёт;

mission accomplished даручэ́нне вы́канана

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

лісто́к I, -тка́ м., уменьш. ли́стик, листо́к;

фі́гавы л. — фи́говый листо́к

лісто́к II, -тка́ м. листо́к;

л. календара́ — листо́к календаря́;

кантро́льны л. — контро́льный листо́к;

баявы́ л. — боево́й листо́к;

бальні́чны л. — больни́чный листо́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ся́бар м. Freund m -es, -e;

ся́бар дзяці́нства Spelgefhrte m -n, -n;

ся́бар юна́цтва Jgendfreund m;

баявы́ ся́бар Kmpfgefährte m -n, -n;

неразлу́чны [шчы́ры] ся́бар Bsenfreund m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

раўня́ць, я́ю, ‑я́еш, ‑я́е; незак., што.

1. Тое, што і раўнаваць ​1. Міканор назначыў тых, якія падышлі цяпер, раскідаць горкі, раўняць, утоптваць. Мележ. Вочы .. [Волькі] я раўняў заўсёды з незабудкамі рачнымі, усмешку — з усмешкаю ранішняга сонца. Нікановіч.

2. Размяшчаць у адзін рад па прамой лініі. Мужчыны з чырвонымі бантамі на грудзях наводзяць парадак, раўняюць рады. Жычка. Зноў пад’ём. Між соснаў і арэшын Мы раўняем строй свой баявы. Прыходзька.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Spnnkraft f -

1) пру́гкасць, эласты́чнасць, гну́ткасць; напру́жанасць (мускулаў)

2) жы́васць, руха́васць; эне́ргія;

die ~ der Trppen баявы́ дух во́йска

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дэві́з м. Mtto n -s, -s, Devise [-´vi:-] f -, -n, Whlspruch m -s, -sprüche; Parle f -, -n;

баявы́ дэві́з Kmpflosung f -, -en;

пад дэві́зам (пра конкурсы) nter der Devse

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

патро́нI м.

1. вайск. Patrne f -, -n;

баявы́ патро́н schrfe Patrne;

халасты́ патро́н Pltzpatrone f;

бранябо́йны патро́н Pnzerpatrone f;

2. эл. Fssung f -, -en; тэх. insatz m -es, -sätze

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

узво́д I м. (войсковое подразделение) взвод

узво́д II м.

1. род. узво́ду (действие) взвод; взведе́ние ср.;

2. род. узво́да (часть затвора) взвод;

паста́віць куро́к на баявы́ ўзвод — поста́вить куро́к на боево́й взвод;

на ўзво́дзе — на взво́де

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

МІ́ННЫ ЗАГАРАДЖА́ЛЬНІК,

1) баявы карабель, прызначаны для пастаноўкі мінных загарод. Падзяляюцца на надводныя і падводныя. Надводныя бываюць марскія, рачныя, спец. пабудовы і пераабсталяваныя з караблёў, трансп. і дапаможных суднаў. Водазмяшчэнне да 3200 т, скорасць да 20 вузлоў (37 км/гадз). Узбраенне — марскія (рачныя) міны, для самаабароны — зенітна-артыл. зброя. Шырока выкарыстоўваліся ў 1-ю і 2-ю сусв. войны.

На Беларусі ў 1940—41 у складзе Пінскай ваеннай флатыліі быў рачны М.з. «Піна» (б. колавы буксірны параход), які ў пач. Вял. Айч. вайны ўдзельнічаў у баях на Дняпроўска-Бугскім канале і Прыпяці. Патануў 28.8.1941.

2) Сродак інж. ўзбраення для хуткай мех. устаноўкі мін у грунт.

Літ.:

Шершов А.П. История военного кораблестроения: С древнейших времен до наших дней. СПб., 1994;

Локтионов И.И. Пинская и Днепровская флотилии в Великой Отечественной войне. М., 1958.

Р.К.Паўловіч.

т. 10, с. 390

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)