armament

[ˈɑ:rməmənt]

n.

1) узбрае́ньне n.

2) збро́йныя сілы (а́рмія, флёт)

3) узбрае́ньні pl.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Арміі:

- » - у Айчынную вайну 1812

1-я Заходняя армія 1/173; 2/133, 151

2-я Заходняя армія 1/173; 2/63, 133

3-я армія 1/173

- » - ў Вялікую Айчынную вайну 1941—45

1-я армія Войска Польскага 2/217, 256, 305; 3/102; 12/176

1-я паветраная армія 2/217, 257; 3/112; 4/531; 7/229; 12/176

1-я ўдарная армія 4/531

2-я армія Войска Польскага 2/305

2-я танкавая армія 2/217, 256; 12/176

2-я ўдарная армія 2/256

3-я армія 2/43, 217, 256; 3/243; 4/531; 7/229; 9/17; 11/644; 12/162, 166, 175, 176, 177

3-я паветраная армія 2/217, 256; 3/112, 349; 12/176

4-я армія 3/243; 4/531

4-я паветраная армія 2/217, 6/498; 7/229; 12/176

4-я танкавая армія 4/531

4-я ўдарная армія 2/217; 3/349; 12/176

5-я армія 2/217, 257; 3/112, 244, 309; 4/531; 7/228—229; 12/176

5-я гвардзейская танкавая армія 2/217, 218, 256, 257; 3/112; 7/229; 12/176, 177

6-я армія 3/244

6-я гвардзейская армія 2/217; 3/112; 12/176

6-я паветраная армія 2/43, 217, 256; 12/177

8-я гвардзейская армія 2/217, 256; 12/176

9-я армія 3/244

10-я армія 3/243; 4/531; 12/160

10-я гвардзейская армія 4/531

11-я армія 2/256; 4/531

11-я гвардзейская армія 2/217, 218, 257; 3/112, 309, 349; 4/531; 7/229; 12/176, 177

12-я армія 3/244

13-я армія 3/243; 4/532; 12/161

16-я армія 4/532

16-я паветраная армія 2/43, 217, 136, 256; 7/229; 12/177

18-я паветраная армія 3/297

19-я армія 3/243; 4/532

20-я армія 4/532; 12/161

21-я армія 3/244; 4/532; 6/213; 12/162

22-я армія 3/243; 4/532

24-я армія 4/532

26-я армія 3/244

28-я армія 2/43, 136, 217, 256; 12/176, 177

30-я армія 4/532

31-я армія 2/217, 218, 257; 3/112; 4/532; 7/229; 12/176, 177

32-я армія 4/532

33-я армія 2/217, 218, 256; 4/532; 6/498; 7/229; 12/176

37-я армія 3/244

38-я армія 3/244

39-я армія 2/217, 257; 3/112; 12/176

43-я армія 2/217; 3/112, 349; 4/532

47-я армія 2/217, 256; 12/176

48-я армія 2/43, 136, 217, 256; 7/229; 12/176, 177

49-я армія 2/217, 256; 4/532; 6/498; 7/229; 12/176, 177

50-я армія 2/217, 256; 4/532; 6/498; 7/229; 11/644; 12/176, 177

61-я армія 2/217, 256; 11/637; 12/176

63-я армія 2/256

65-я армія 2/43, 136, 217, 256; 6/214, 600; 11/637; 12/176, 177

68-я армія 4/532

69-я армія 2/217, 256; 12/176

70-я армія 2/217, 256; 6/213; 12/176

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

саю́зны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да саюза, саюзу (у 2, 3 і 4 знач.). Саюзная армія. Саюзны бюджэт. □ Камсамолец Віктар ведае добра свае саюзныя абавязкі. Зарэцкі. // Які ўваходзіць у саюз, знаходзіцца ў саюзе. Саюзныя рэспублікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нацярпе́цца, ‑цярплюся, ‑церпішся, ‑церпіцца; зак.

Зведаць, перажыць шмат чаго‑н. непрыемнага, цяжкага; нагаравацца. Нацярпецца голаду і холаду. □ Румыны нашу армію сустракалі як родную, народ тут бедны, нацярпеўся, адчуў адразу, што армія краіны сацыялізма нясе вызваленне. Прокша.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

armed

[ɑ:rmd]

adj.

узбро́ены, збро́йны

armed forces — збро́йныя сі́лы (а́рмія, флёт, лётніцтва)

armed robbery — збро́йны рабу́нак

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

до́блесны, ‑ая, ‑ае.

Высок. Які славіцца подзвігамі; адважны, мужны, геройскі. Доблесная армія. □ Навекі слава доблесным салдатам, Што пераможна йшлі за свой народ. Панчанка. // Поўны доблесці. Доблесны подзвіг. // Самаадданы, накіраваны на дасягненне якой‑н. высокай мэты. Доблесная праца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэгуля́рны, ‑ая, ‑ае.

1. Які раўнамерна і правільна адбываецца праз пэўныя прамежкі часу. Рэгулярная інфармацыя. Рэгулярныя заняткі.

2. Які мае цвёрда ўстаноўленую пастаянную арганізацыю і сістэматычны курс ваеннага навучання (пра армію, войска і пад.). Рэгулярная армія. Рэгулярныя войскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

SA

1. (пісьмовае скар. ад Salvation Army) relig. А́рмія выратава́ння

2. (пісьмовае скар. ад South Africa, South America, South Australia) Паўднёвая А́фрыка, Паўднёвая Аме́рыка, Паўднёвая Аўстра́лія

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

рэгуля́рны

(лац. regularis = правільны)

1) раўнамерны, які адбываецца праз пэўныя прамежкі часу (напр. р-ая інфармацыя);

2) пастаянны, арганізаваны па ўсіх правілах (напр. р-ая армія); проціл. ірэгулярны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

маналі́тны, ‑ая, ‑ае.

1. Які з’яўляецца маналітам. Маналітная парода.

2. перан. Моцна згуртаваны. Гэта была маналітная армія старых і юных, спалучэнне пачынальнікаў і завяршальнікаў адной вялікай ідэі, ідэі Леніна. Мікуліч. // Цэласны, з’яднаны. Літаратура сацыялістычнага рэалізму — маналітная па ідэйнай накіраванасці, па ідэалу. Адамовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)