агнявы́, -а́я, -о́е.

1. гл. агонь.

2. Які мае колер агню; ярка-чырвоны.

Агнявыя валаконцы ткуцца ў шоўк чырвоны.

3. перан. Палымяны, гарачы, парывісты.

Агнявая прамова.

Агнявое слова.

4. Звязаны з абстрэлам, стральбой.

Агнявая пазіцыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вулканізава́ць

(фр. vulcaniser, ад лац. vulcanus = агонь, полымя)

рабіць вулканізацыю.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пірамідо́н

(ад гр. pyr = агонь + аміды)

тое, што і амідапірын.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дага́снуць сов.

1. зату́хнуть;

аго́нь дага́с — ого́нь зату́х;

2. перен. (умереть) уга́снуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

карэкціро́вачны корректиро́вочный;

к. самалёт — корректиро́вочный самолёт;

к. артылеры́йскі аго́нь — корректиро́вочный артиллери́йский ого́нь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насці́льны спорт., воен. насти́льный;

н. скачо́к — насти́льный прыжо́к;

н. аго́нь — насти́льный ого́нь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шква́льны прям., перен. шква́льный;

ш. ве́цер — шква́льный ве́тер;

ш. аго́нь — шква́льный ого́нь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zgorzel

ж. мед. гангрэна; антонаў агонь

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bengalski

бенгальскі;

ogień bengalski — бенгальскі агонь

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

агняды́шны, ‑ая, ‑ае.

Які вывяргае агонь, лаву (пра вулкан). Агнядышная гара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)