Во́ддалек ’воддаль’ (БРС), воддалек (Янк. II). З вод‑ і род. скл. назоўніка *далеко (які ад даль пры дапамозе суф. ‑ьkъ) з наступным адпадзеннем канцавога галоснага (Шуба, Прыслоўе, 113).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вы́вадак (БРС, Інстр. III, Цых.), укр. ви́водок, рус. вы́водок. Ад вы́вад ’тс’; параўн. укр. ви́від ’вывадак, род’, рус. вывод ’тс’, вытворнага ад выво́дзіць ’прыводзіць, нараджаць (пра птушак, звяроў)’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
бруцэ́лы
[н.-лац. brucella, ад англ. D. Bruce = прозвішча англ. бактэрыёлага (1855—1931)]
род дробных шара- або палачкападобных бактэрый, якія выклікаюць бруцэлёз.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ген
(гр. genos = род, паходжанне)
адзінка спадчыннага рэчыва, з дапамогай якога прыметы і ўласцівасці бацькоў перадаюцца нашчадкам; знаходзіцца ў храмасомах клетачнага ядра.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гено́м
(ням. Genom, ад гр. genos = род, паходжанне)
сукупнасць генаў у адзінарным (гаплоідным) наборы храмасом дадзенай жывёльнай або расліннай клеткі (параўн. плазмон).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
за́ціск
1. (род. за́ціска) м., тех. зажи́м, зажи́мка ж.;
2. (род. за́ціску) м., прям., перен. зажи́м;
з. кры́тыкі — зажи́м кри́тики
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ідэа́л м.
1. (род. ідэа́лу) в разн. знач. идеа́л;
і. хараства́ — идеа́л красоты́;
2. (род. ідэа́ла) (о ком-л.) идеа́л
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
клапо́ўнік м.
1. (род. клапо́ўніку) бот. клопо́вник;
2. (род. клапо́ўніка) прост. (помещение или мебель, в которых развелось много клопов) клопо́вник
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мужчы́нскі мужско́й;
м. го́лас — мужско́й го́лос;
~кая рабо́та — мужска́я рабо́та;
○ м. род — грам. мужско́й род;
~кая ры́фма — лит. мужска́я ри́фма
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мур м.
1. (род. му́ру) ка́менная (кирпи́чная) стена́; кла́дка ж.;
2. (род. му́ра) ка́менное (кирпи́чное) зда́ние;
◊ як м. — как грани́т
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)