іншасказа́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць іншасказальнага. Карыстацца прыёмам іншасказальнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ірэа́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць ірэальнага; нерэальнасць. Ірэальнасць сюжэта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

добрапрысто́йнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць добрапрыстойнага; прыстойнасць. Прытрымлівацца добрапрыстойнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыпламаты́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць дыпламатычнага. Дыпламатычнасць у паводзінах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэталёвасць, ‑і, ж.

Уласцівасць дэталёвага; падрабязнасць. Дэталёвасць апісання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зага́ннасць, ‑і, ж.

Уласцівасць заганнага. Заганнасць метадаў работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

галасі́стасць, ‑і, ж.

Уласцівасць галасістага. Захапляць людзей галасістасцю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гні́ласнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць гніласнага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дабраду́шнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць дабрадушнага; сардэчнасць. Мацярынская дабрадушнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

безадмо́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць безадмоўнага. Безадмоўнасць работы агрэгата.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)