versatile

[ˈvɜ:rsətəl]

adj.

1) шматбако́вы; разнаста́йны

a versatile man — чалаве́к са шматбако́вым та́лентам

2) рухо́мы

3) зьме́нлівы, няўсто́йлівы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pokładać się

незак. класціся;

pokładać się od (ze) śmiechu — заходзіцца ад (са) смеху

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

roztrzepaniec

м.

1. салапяка, рассеяны чалавек;

2. кіслае малако (са смятанай і сыроваткай)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

камандзірава́ць

(ням. kommandieren)

адпраўляць куды-н. са службовым даручэннем.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дарме́з

(фр. dormeuse)

уст. дарожная карэта са спальнымі месцамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

цыклабута́н

(ад цыкла- + бутан)

бясколерны, са слабым пахам газ.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

абця́жка, ‑і, ДМ ‑жцы, ж.

Тое, чым абцягнута што‑н. Крэслы са скураной абцяжкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

землечарпа́нне, ‑я, н.

Выманне грунту са дна рэк, вадаёмаў і пад. з мэтай іх паглыблення.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лёсавы, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з лёсу ​2, са слоем лёсу. Лёсавыя глебы. Лёсавае плато.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лі́нза, ‑ы, ж.

Род аптычнага шкла са сферычнымі паверхнямі. Выпуклая лінза. Увагнутая лінза. Лінза мікраскопа.

[Ням. Linse.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)