ялка́васць, ‑і, ж.
Уласцівасць ялкавага. Ялкавасць сала.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
палеамагнеты́зм
(ад палеа- + магнетызм)
уласцівасць горных парод намагнічвацца ў перыяд свайго ўтварэння пад уздзеяннем магнітнага поля Зямлі і захоўваць набытую намагнічанасць у наступныя эпохі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
транзіты́ўнасць
(лац. transitivus = пераходны)
мат. уласцівасць велічынь, якая заключаецца ў тым, што калі першая велічыня раўняецца другой, а другая трэцяй, то першая раўняецца трэцяй.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сумяшча́льнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць сумяшчальнага; здольнасць сумяшчацца. Сумяшчальнасць паняццяў. Псіхалагічная сумяшчальнасць.
•••
Сумяшчальнасць крыві — уласцівасць чалавечага арганізма прымаць і засвойваць пры пераліванні кроў пэўнай біялагічнай групы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бяспла́навасць, ‑і, ж.
Уласцівасць бяспланавага; адсутнасць планавасці, плана.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́гаднасць, ‑і, ж.
Разм. Уласцівасць выгаднага. Выгаднасць птушкагадоўлі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́дасканаленасць, ‑і, ж.
Уласцівасць выдасканаленага. Выдасканаленасць слыху, рухаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
добрапрысто́йнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць добрапрыстойнага; прыстойнасць. Прытрымлівацца добрапрыстойнасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыпламаты́чнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць дыпламатычнага. Дыпламатычнасць у паводзінах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэталёвасць, ‑і, ж.
Уласцівасць дэталёвага; падрабязнасць. Дэталёвасць апісання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)