чы́йсьці, род. чыйго́сьці мест. неопр., м. че́й-то

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шлам, род. шла́му м., в разн. знач. шлам

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шрот, род. шро́ту собир., м., охот. дробь ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

штыке́тнік, род. штыке́тніка и собир. штыке́тніку м. штаке́тник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

юр, род. ю́ру м. по́хоть ж., сладостра́стие ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ядо́к, род. едака́ м., в разн. знач. едо́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПАНТЭ́РА,

млекакормячая жывёла сям. кашэчых; адна з назваў барса (леапарда). Чорнай П. наз. меланістычную (цёмнаафарбаваную) форму. У заал. наменклатуры П. (Panthera) — род вял. катоў.

Пантэра.

т. 12, с. 53

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АСТРЫ́НСКІЯ,

род татарскіх царэвічаў у ВКЛ, адгалінаванне крымскай дынастыі Гірэяў. Паходзілі ад царэвіча Дэўлеш-салтана, які ў 1491 трапіў на службу да вял. князя ВКЛ і караля польск. Казіміра IV. Род Астрынскіх некаторы час быў найб. уплывовым тат. родам у ВКЛ. Да сярэдзіны 16 ст. Астрынскія не ўваходзілі ў склад тат. харугваў, не падпарадкоўваліся тат. харунжым, мелі права (як князі і паны) з’яўляцца са сваім атрадам непасрэдна да гетмана.

Сын Дэўлеш-салтана Азубек-салтан (Азюбек, Узубек, ? — пасля 1540) упершыню ўпомнены ў 1507. З 1514 ён і яго нашчадкі ў актах ВКЛ называюцца царэвічамі Астрынскімі (ад маёнтка Астрына, цяпер Гродзенская вобл.). Азубек-салтан удзельнічаў у цырымоніі абвяшчэння Жыгімонта II Аўгуста вял. князем ВКЛ (1529), на Берасцейскім сойме 1533, выступаў арбітрам у спрэчках літ. служылых татараў. Меў сыноў Багатыр-салтана, Джаная і Чынгіса. У 2-й пал. 16 ст. царэвічы Астрынскія паступова страцілі свае землеўладанні. Іх род згас на дзецях Чынгіса.

С.​У.​Думін.

т. 2, с. 58

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

за́куп м.

1. (род. за́купу) (организованная покупка чего-л. в большом количестве) заку́пка ж.;

2. (род. за́купа) ист. за́куп

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чацвяры́к I, род. чацверыка́ м. (упряжка) четвёрка ж., четвери́к, четверня́ ж.

чацвяры́к II, род. чацверыка́ м. (мера) ист. четвери́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)