...фікацыя, ‑і, ж.
Другая састаўная частка складаных слоў са значэннем: укараненне, распаўсюджанне чаго‑н., напрыклад: радыёфікацыя, электрыфікацыя.
[Ад лац. facere — рабіць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
...фоб, ‑а, м.
Другая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае: «ненавіснік», «праціўнік» чаго‑н., напрыклад: англафоб, славянафоб.
[Ад грэч. phobos — страх.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
...фобія, ‑і, ж.
Другая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае: боязь чаго‑н., напрыклад: гідрафобія, бактэрыяфобія, фотафобія.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шлака...
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню словам «шлак» і «шлакавы», напрыклад: шлакабетон, шлакаблок.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
штэ́вень, штаўня, м.
Спец. Асабліва трывалая частка корпуса судна, якой завяршаецца каркас судна на носе і карме.
[Гал. steven.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
экс-...
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «былы», напрыклад: экс-чэмпіён, экс-міністр.
[Ад лац. ex — з, ад.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
экта...
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню словам «знешні», «знадворны», напрыклад: эктагенез, эктадэрма, эктапаразіты.
[Ад грэч. ektós — звонку, знадворку.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АРТУА́ (Artois),
гістарычная вобласць на Пн Францыі, асн. частка дэпартамента Па-дэ-Кале. Пл. каля 4 тыс. км². Нас. 1 млн. чал. (1982). З 2-й пал. 9 ст. да 1180 тэр. Артуа належала Фландрыі; у сярэднія вякі частка аўстр. і ісп. Нідэрландаў. Адышла да Францыі ў 1659. Гал. горад — Арас.
т. 1, с. 507
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КВО́ТА (ад позналац. quota частка, якая прыпадае на кожнага),
1) доля, частка, пай, норма, якія прыпадаюць на аднаго з удзельнікаў агульнай справы.
2) Колькасныя абмежаванні (вытв-сці, збыту, спажывання, экспарту, імпарту тавараў), якія ўводзяцца на пэўны час. Абмежавальныя меры называюцца кваціраваннем.
3) Велічыня падатку, што збіраецца з пэўнай адзінкі абкладання.
т. 8, с. 218
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
аддзе́л, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Падраздзяленне ў структуры якой-н. установы, прадпрыемства або ўстанова, якая ўваходзіць у склад якой-н. арганізацыі.
А. кадраў.
Галантарэйны а. магазіна.
2. Састаўная частка чаго-н., дзе знаходзяцца аднародныя прадметы; тэматычна аб’яднаная частка кнігі, газеты.
А. беларускага жывапісу.
А. хронікі ў газеце.
3. Адна з частак, на якія падзяляецца што-н. цэлае на аснове пэўных прыкмет.
Аддзелы галаўнога мозга.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)