дэко́кт

(лац. decoctus = прыгатаваны)

адвар з лекавых раслін.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мі́льдзью

(англ. mildew)

паражэнне раслін грыбамі сям. перанаспоравых.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

перанаспаро́зы

(ад перанаспора)

хваробы раслін, якія выклікаюцца перанаспорамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

рызактаніёз

(ад рызактонія)

хвароба раслін, якая выклікаецца рызактоніяй.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

склератыніёзы

(ад склератынія)

хваробы раслін, якія выклікаюцца склератыніяй.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

філастыкто́з

(ад філастыкта)

хвароба раслін, якая выклікаецца філастыктай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фітагельмінто́зы

(ад фітагельмінты)

хваробы раслін, узбуджальнікі якіх фітагельмінты.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

хларэнхі́ма

[ад хлар(афіл) + -энхіма]

тканка раслін, клеткі якой змяшчаюць фотасінтэтычныя структуры.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Во́ўчая мята ’чысцік лясны, Stachys germanica L. і балотны Stachys palustris L.’ (Шат.). Гл. мята. Прыметнік указвае на тое, што расліна «несапраўдная», дзікарослая; азначэнне воўчы пастаянна ўжываецца ў адносінах да неядомых і дзікарослых раслін (Мяркулава, Очерки, 90, 110).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ГАЛО́УКА ў раслін,

від простага суквецця, у якім на паверхні пакарочанай і часам патоўшчанай галоўнай восі сядзяць кветкі на кароткіх кветаножках (напр., суквецці канюшыны, варсянкі і інш.).

т. 4, с. 468

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)