Жмі́ндзіць ’есці’ (гродз., Сцяц.), ’пляткарыць’ (лях., Янк. Мат., 123), ’муштраваць’ (клец., Жыв. сл., 180), жмі́ндыць ’плявузгаць’ (бялын., Яўс.). Укр. жміндати ’скнарнічаць’. Утворана ад дзеяслоўнага кораня žьm‑ (жаць 2) з экспрэсіўным суфіксам ‑i‑nd‑a/i‑. Як і іншыя словы з гэтым коранем, развівае першаснае значэнне ’сціскваць’: ’гаварыць невыразна, сціскваючы рот’, ’пляткарыць, плявузгаць, нудна паўтараць, муштраваць’, ’есці жвякаючы, чмякаючы’; ’скнарнічаць’, ’прыціскацца’. Апошняе не адлюстравана ў запісах, аднак фіксуецца ў вытворным назоўніку жмінда.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Скарані́ць ‘абняславіць’ (глыб., чэрв., карэліц., слонім., Сл. ПЗБ), скара́ніць ‘тс’ (карэліц., Весці АН БССР, 1969, 4, 131). Арашонкава і інш. (там жа) параўноўваюць з літ. ker̃noti ‘сварыцца, лаяць’, што не зусім добра дапасуецца фанетычна. У якасці крыніцы магло б разглядацца яшчэ ўсх.-літ. kìrinti ‘дражніць, гаварыць з’едліва’, лат. karinât ‘дражніць, злаваць’, роднасныя карыць (гл.), гл. Фрэнкель, 644. Сюды ж і скарані́шчыць ‘тс’, ‘аблаяць, зняславіць’ (Сцяшк. Сл.), якое было скантамінавана са знішчыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

auseinánder sétzen

1. vt

1) расса́джваць

2) растлума́чваць

2. ~, sich:

sich mit j-m ~ sétzen гавары́ць, спрача́цца (з кім-н.);

sich mit éiner Fráge ~ sétzen абмярко́ўваць яко́е-н. пыта́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

méngen

1. vt зме́шваць, пераме́шваць, зблы́тваць;

zu éinem Teig ~ замясі́ць це́ста;

eins ins ándere ~ гавары́ць блы́тана

2. ~, sich уме́швацца;

sich in j-s Ángelegenheiten ~ уме́швацца ў чые́-н. спра́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

náchreden

1. vt (j-m)

1) паўтара́ць (што-н. услед за кім-н.)

2) гавары́ць (што-н. дрэнна пра каго-н.)

2. vi (j-m) паўтара́ць (чые-н.) сло́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

idiotyzm, ~u

м.

1. мед. ідыятызм, ідыятыя;

2. ідыятызм, глупства, бязглуздасць;

gadać ~y — гаварыць глупства, плесці лухту;

stek ~ów — поўная бязглуздасць; суцэльная лухта;

to jest idiotyzm! — глупства!; лухта!

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

lać

незак.

1. ліць;

leje jak z cebra — ліе, як з цэбра (вядра);

2. перан. біць;

3. разм. сікаць, дуць;

lać wodę — ліць ваду (пісаць, гаварыць шмат лішняга)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

articulate

[ɑ:rˈtɪkjələt]

1.

adj.

1) выра́зна вымаўля́ны

articulate speech — выра́зная вымо́ва

2) здо́льны я́сна выка́звацца

3) выра́зны, я́сна вы́казаны

4) кале́нчаты; суста́ўчаты; чле́ністы

The backbone is an articulate structure — Сьпі́нны хрыбе́т ма́е чле́ністую будо́ву

2. [ɑ:rˈtɪkjəleɪt]

v.t.

выра́зна вымаўля́ць

3.

v.i.

выра́зна гавары́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Belarusian

[,beləˈru:siən]

1.

adj.

белару́скі

2.

n.

1) белару́с -а m., белару́ска f.

2) белару́ская мо́ва

Belarusian-English dictionary — Белару́ска-анге́льскі сло́ўнік

Belarusian Democratic Republic — Белару́ская Наро́дная Рэспу́бліка (БНР)

3.

adv.

па-белару́ску

to speak Belarusian — гавары́ць, гу́тарыць, размаўля́ць па-белару́ску

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rave

[reɪv]

1.

v.i.

1) гарла́ніць, крыча́ць разью́шана

2) гавары́ць зь вялі́кім запа́лам; мо́цна захапля́цца

She raved about the book — Яна́ захо́плена раска́звала пра кні́жку

2.

n.

1) шале́нства n., разью́шанасьць, лю́тасьць f.

2) вялікае ўзбуджэ́ньне, празьме́рнае расхва́льваньне або́ захапле́ньне

•

- rave reviews

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)