bunk

[ˈbʌŋk]

1.

n.

вузкі́ ло́жак а́ста двух’я́русны); пало́к -ка́ m.

2.

v.i., informal

1) спаць на вузкі́м ло́жку

2) спаць абы-дзе́

We bunked in a barn — Мы спа́лі ў пу́ні

3) informal жыць у падсусе́дзях

You can bunk with me — Мо́жаць паспа́ць у мяне́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tickle

[ˈtɪkəl]

1.

v.t.

1) казыта́ць

2) прые́мна ўзбуджа́ць, це́шыць, захапля́ць

The child was tickled with his new toys — Дзіця́ было́ ўсьце́шанае сваі́мі но́вымі ца́цкамі

3) адчува́ць ко́зыт

My nose tickles — У мяне́ казы́ча ў но́се

2.

n.

1) ко́зыт -у m.

2) казыта́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

überlufen* II vt

1. vt

1) абміна́ць, абыхо́дзіць (каго-н.); не лічы́цца (з кім-н., з чым-н.)

2) прабяга́ць вачы́ма

3) дакуча́ць, назаля́ць (каму-н.); абіва́ць (чые-н.) паро́гі

4) перапа́ўняць (напр., магазіны)

5) ахапля́ць, апано́ўваць;

Angst überlä́uft mich мяне́ бярэ́ страх;

es überlä́uft mich kalt мяне́ дры́жыкі бяру́ць

2. ~, sich набе́гацца да сто́мы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

я 1, нескл., н.

Трыццаць другая, апошняя літара беларускага алфавіта, якая абазначае: а) пасля зычных — галосны гук «а» і мяккасць папярэдняга зычнага, напрыклад: «нясу — ньасу», «вязу — вьазу»; б) пасля галосных, «ў», раздзяляльнага мяккага знака, апострафа і ў пачатку слова — два гукі: «й» і «а», напрыклад, «лінія — лінійа», «здароўя — здароўйа», «кальян — калйан», «сям’я — сямйа», «ягада — йагада».

•••

Ад а да я гл. а ​1.

я 2, мяне, мне, мяне, мной (‑ою), аба мне; мн. мы; займ. асаб. 1 ас. адз.

1. Ужываецца для абазначэння асобы, якая гаворыць. Я слаўлю свету аднаўленне І змены новыя ў жыцці. Хведаровіч. Мой родны кут, як ты мне мілы!.. Забыць цябе не маю сілы! Колас.

2. у знач. наз., нескл., н. Ужываецца для абазначэння ўсведамлення чалавекам уласнай сутнасці, самога сябе ў акаляючым свеце, а таксама для абазначэння суб’екта (у філасофіі). Яўген чалавек мяккай натуры. Вельмі ж спакойны. Па ім — што хочаш, абы не зайшло за жывое. Абы не зачапілі яго чалавечага «я». Баранавых.

•••

Вось гэта я разумею! — вокліч адабрэння, падтрымкі ў значэнні: вельмі добра, так і трэба, іменна тое, што трэба.

Вось я цябе (яго, яе, вас, іх)! — ужываецца як пагроза.

Каго я бачу! — ужываецца пры выказванні здзіўлення, радасці ад сустрэчы з кім‑н.

Не я буду, калі не... — выражэнне рашучага намеру зрабіць што‑н. або цвёрдай упэўненасці ў чым‑н.

Паказаць сваё я гл. паказаць.

Па мне — а) на маю думку, на мой погляд; б) мне ўсё роўна.

У мяне — ужываецца як папярэджанне, пагроза і пад. Нейкі атупелы і змардаваны голас гукаў: — Ты ў мяне зараз усё скажаш. Чорны.

Што я (ты, ён) там (тут) забыў? — няма чаго мне (табе, яму) там (тут) рабіць!

Я думаю! — канешне! дзіва што!

Я табе дам — пагражальны вокрык ці заўвага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напра́ваI прысл. nach rechts (на пыт. «куды?»); rechts, rchterseits, rchter Hand (на пыт. «дзе?»);

напра́ва ад мяне́ rechts von mir, zu miner Rchten;

ісці́ напра́ва nach rechts ghen*;

напра́ва! вайск. rechtsm!;

дапамага́ць напра́ва і нале́ва llen hlfen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ко́нчык м. памянш. ndchen n -s, -; Sptze f -, -n (вастрыё); Zpfel m -s, -; Zpfelchen n -s, (хусткі і пад.);

ко́нчык но́са Nsenspitze f;

гэ́тае сло́ва кру́ціцца ў мяне́ на ко́нчыку языка́ dieses Wort liegt mir auf der Znge

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

здзе́рці

1. bziehen* vt;

здзе́рці кару́ (з чаго-н.) brinden vt;

здзе́рці шку́ру die Haut [das Fell] bziehen*;

2. перан. разм. schröpfen vt, das Fell über die hren zehen*;

ён садра́ў [здзёр] з мяне́ вялі́кую су́му er hat mich tüchtig [rdentlich] geschröpft

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

апанава́ць

1. (ахапіць, авалодаць) ergrifen* vt, überkmmen* vt, befllen* vt, pcken vt, (er)fssen vt;

страх апанава́ў мяне́ Angst befel [pckte, überkm] mich;

2. (напасці, акружыць зусіх бакоў) überfllen* vt; hrfallen* vi (s) (на каго-н., што-н. über A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ты́чыцца (мець адносіны да каго-н., чаго-н.) (n)betrffen* vt, ngehen* vt; sich hndeln (um A);

гэ́та мяне́ не ты́чыцца das geht mich nichts an, damt habe ich nichts zu tun;

гэ́та ты́чыцца цябе́ das betrfft dich

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

prośba

prośb|a

ж.

1. просьба;

na czyją ~ę — па чыёй просьбе;

mam do ciebie ~ę — у мяне да цябе просьба;

2. заява; хадайніцтва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)