галада́ючы,

1. ‑ая, ‑ае. Дзеепрым. незал. цяпер. ад галадаць.

2. у знач. наз. галада́ючы, ‑ага, м.; галада́ючая, ‑ай, ж. Той (тая), хто галадае. Спектакль ставіўся ў фонд дапамогі галадаючым. Вітка.

3. Дзеепрысл. незак. ад галадаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

pension [ˈpenʃn] n. пе́нсія;

the old age pension пе́нсія па ўзро́сце;

live on a pension жыць з пе́нсіі;

a pension fund пенсі́йны фонд

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пул, ‑а, м.

1. Адна з форм капіталістычнай манаполіі, пры якой прыбытак усіх удзельнікаў наступае ў агульны фонд і размяркоўваецца паміж імі ў загадзя намечаных прапорцыях.

2. Кааператыўная арганізацыя фермераў Канады, ЗША і Аўстраліі для збыту сельскагаспадарчай прадукцыі, асабліва пшаніцы. Пшанічны пул.

[Ад англ. pool — агульны кацёл.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

pool​2 [pu:l] v. аб’ядно́ўваць у агу́льны фонд; збіра́ць гро́шы/інфарма́цыю для агу́льнага карыста́ння;

pool interests дзейнічаць ра́зам;

pool money скла́двацца (каб купіць што-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

літарату́рны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да мастацкай літаратуры. Літаратурная спадчына. Літаратурны твор. // Які мае адносіны да вывучэння літаратуры, літаратур. Літаратурны гурток. Літаратурны інстытут. // Які мае адносіны да якога‑н. твора мастацкай літаратуры, узяты з якога‑н. твора мастацкай літаратуры. Літаратурны вобраз. Літаратурны герой.

2. Які звязаны са стварэннем мастацкіх, крытычных і публіцыстычных твораў. Літаратурная праца. □ Літаратурная дзейнасць Змітрака Бядулі пачалася ў пачатку дваццатага стагоддзя. Каваленка.

3. Які мае адносіны да літаратараў; пісьменніцкі. Літаратурнае асяроддзе.

4. Які адпавядае нормам, замацаваным у пісьменнасці, літаратуры. Літаратурны стыль. Літаратурнае вымаўленне.

•••

Літаратурнае чытанне гл. чытанне.

Літаратурная мова гл. мова.

Літаратурны фонд гл. фонд.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

charytatywny

charytatywn|y

харытатыўны; дабрачынны;

fundacja ~a — дабрачынны фонд;

гл. dobroczynny

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

odznaczeniowy

[od-znaczeniowy]

1. ордэнскі;

2. узнагародны;

fundusz odznaczeniowy — прэміяльны фонд

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

фо́ндавы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да фонду (у 1 знач.); які складае фонд, рэзерв. Фондавыя землі. □ На будоўлі ідзе лес фондавы, нарыхтаваны яшчэ зімой. Корбан.

2. Які мае адносіны да фондаў (у 2 знач.); звязаны з купляй-продажам фондаў. Фондавая біржа. Фондавы капітал.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насе́нны с.-г. Sámen-; Sáat-;

насе́нны фонд Sáatgut n -(e)s;

насе́нная бу́льба Pflánzkartoffeln pl;

насе́нная канюшы́на Sáatklee m -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прэмія́льны эк. Prämi¦en-;

прэмія́льная сістэ́ма Prämíerungswesen n -s;

прэмія́льная сістэ́ма апла́ты пра́цы Prämi¦enlohnsystem n -s, -e;

прэмія́льны фонд Prämi¦enfonds [-fõ:] m - [-fõ:s], - [-fõ:s]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)