work in

уста́віць, уво́дзіць

He worked in a few jokes in his speech — Ён уста́віў ко́лькі жа́ртаў у сваю́ прамо́ву

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ärgern

1. vt злава́ць, раздражня́ць; уво́дзіць у злосць;

es ärgert ihn яму́ пры́кра

2. ~, sich злава́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

style​2 [staɪl] v.

1. рабі́ць дыза́йн, праектава́ць, канструява́ць

2. шыць па мо́дзе, уво́дзіць у мо́ду

2. fml тытулава́ць, называ́ць;

Should he be styled Mister or Colonel? Як да яго звяртацца – містар ці палкоўнік?

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

éingeben* vt

1) дава́ць (лякарства)

2) перан. наво́дзіць (на думку)

3) падава́ць (заяву)

4) камп. уво́дзіць да́ныя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

implant

1. [ɪmˈplænt]

v.t.

1) усяля́ць, уво́дзіць, укараня́ць (ідэ́і)

2) устаўля́ць (зу́бы)

3) садзі́ць

4) пераса́джваць жыву́ю тка́нку

2. [ˈɪmplænt]

n.

пераса́джаная жыва́я тка́нка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

introduce

[,ɪntrəˈdu:s]

v.t.

1) уво́дзіць; устаўля́ць, усо́ўваць

2) прадстаўля́ць

Allow me to introduce myself — Дазво́льце прадста́віцца

3) знаёміць

4) уно́сіць, падава́ць (для разгля́ду)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

confuse

[kənˈfju:z]

v.

1) мяша́ць, заблы́тваць, рабі́ць замяша́ньне

2) не адро́зьніваць (адзі́н ад аднаго́), пераблы́тваць

3) саро́міць, бянтэ́жыць

4) ашаламля́ць; уво́дзіць у разгу́бленасьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bring in

а) уво́дзіць

б) дава́ць прыбы́так

в) афіцы́йна паведамля́ць, абвяшча́ць

to bring in a verdict — абвясьці́ць прысу́д

г) здабыва́ць на́фту

д) арышто́ўваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Мы́ліцца ’вагацца, быць у нерашучасці’ (Бяльск.), ’адчуваючы сумненне, нерашучасць, цягнуць з рашэннем якой-небудзь справы’ (Рам. 3; раг., Нар. Гом.), ’дзьмуцца, крыўдзіцца’, ’саромецца сказаць што-небудзь’ (Юрч.), мы́ліць ’вельмі марудна рабіць’ (навагр., З нар. сл.). Да му́ліць (гл.).

Мылі́цца, мыля́цца, мылі́ць, ’памыляцца, ашуквацца’ (ТСБМ, Нас., Др.-Падб., Касп.; Крыў., Дзіс.; віл., Сл. ПЗБ), маст. ’загаворвацца’ (там жа), ’збіваць з панталыку’ (КЭС, лаг), ’не разлічваць як трэба, блукаць’ (свісл., ваўк., Сцяшк. Сл.), ’не трапляць’ (Сцяц.); ваўк. мыля́ць ’перашкаджаць’, шальч. мыльну́ць ’памыліцца’ (Сл. ПЗБ). З польск. mylić się, mylać ’памыляцца, уводзіць у зман’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

распача́цца, распачына́цца ánfangen* vi, begínnen* vi; éinsetzen vi (уводзіць у дзеянне); séinen Ánfang néhmen* (браць пачатак); éintreten* vi (s), ánlaufen* vi (s), ánbrechen* vi (s) (настаць); ánfallen* vi (s) (пра хваробу і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)