каю́к

(тур. kayik)

рачное вёслава-паруснае грузавое судна.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тулумба́с

(тур. tulumbaz)

старадаўні музычны інструмент, разнавіднасць літаўраў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Rúnde f -, -n

1) круг, ко́ла

2) раўнд, тур, ко́ла;

éine ~ Bier па ку́флю пі́ва (для ўсіх, хто сядзіць за сталом)

3) патру́ль, дазо́р;

séine ~ máchen рабі́ць абыхо́д

4) спарт. круг (па бегавой дарожцы); раўнд (бокс); шахм. тур

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Біруза́. Рус. бирюза́, укр. бірюза́. Лічыцца запазычаннем з тур. мовы (тур. piruzä, fīrūza < перс. pīrōze; Локач, 49; Дзмітрыеў, Тюрк. эл., 38; Фасмер, 1, 167–168).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

аске́р

(тур. asker, ад ар. askar = салдат)

турэцкі салдат.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кана́к

(тур. konak)

урадавы будынак, дзяржаўная ўстанова ў мусульман.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

капшу́к

(тур. kapčuk)

мяшочак для тытуню, які зацягваецца шнурком.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мячэ́ць

(тур. mesčit, mečit, ад ар. masǧid)

мусульманскі храм.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

паша́

(тур. paša)

тытул вышэйшых ураднікаў у султанскай Турцыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эфе́ндзі

(тур. efendi)

пачцівы зварот да мужчын у Турцыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)