slouch [slaʊtʃ] v. трыма́цца нязгра́бна, нехлямя́жа; суту́ліцца, го́рбіцца
slouch about [ˌslaʊtʃəˈbaʊt] phr. v. сланя́цца, сно́ўдацца без спра́вы
slouch around [ˌslaʊtʃəˈraʊnd] phr. v. = slouch about
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
steady3 [ˈstedi] adv. ро́ўна, пастая́нна;
hold steady трыма́цца ро́ўна
♦
go steady (with smb.) infml, dated (пастая́нна) сябрава́ць (з кім-н.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
observe
[əbˈzɜ:rv]
v.
1) назіра́ць, нагляда́ць; заўважа́ць
2) сказа́ць, заўва́жыць
3) прытры́мвацца, трыма́цца, захо́ўваць
to observe a rule — трыма́цца пра́віла
to observe silence — захо́ўваць маўча́ньне
4) сьвяткава́ць, ушано́ўваць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
hang together
а) трыма́цца ра́зам
б) быць пасьлядо́ўным, зьвя́зным або́ скла́дным
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
give a wide berth
трыма́цца на адле́гласьці, даць шмат ме́сца, уніка́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
cling
[klɪŋ]
v. clung, clinging
1) прыліпа́ць, прычапля́цца, прыстава́ць
The boy clung to his mother — Хло́пчык прылі́п да ма́ці
2) трыма́цца, быць ве́рным
to cling together — трыма́цца ра́зам
to cling to one’s beliefs — застава́цца ве́рным сабе́, трыма́цца сваі́х пагля́даў
3) хілі́цца, тулі́цца да каго́
4) чапля́цца; мо́цна трыма́цца чаго́, лі́пнуць
to cling to hope — пе́сьціць надзе́ю
5) застава́цца ў па́мяці (пра сло́вы)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
трыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.
1. што і без дап. Цярпліва пераносіць боль, непрыемнасць і пад.
Так хацелася спаць, што ён не мог т.
2. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Працягвацца пэўны час.
Усё лета трывала засуха.
Трывала маўчанне.
3. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Захоўваць прыдатнасць, выконваць сваё прызначэнне; трымацца, служыць.
Кладачка слабая, але яшчэ доўга будзе т.
|| наз. трыва́нне, -я, н. (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
штык¹, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.
1. Колючая зброя, якая насаджваецца на канец ствала вінтоўкі, ружжа.
Клінковы ш.
Ісці ў штыкі (пра рукапашны бой).
2. Узброены баец, салдат (спец.).
У роце засталося сорак штыкоў (гэта значыць стралкоў-пехацінцаў).
◊
У штыкі сустракаць (прыняць) каго-н. — крайне варожа.
Трымацца на штыках (перан.) — сілай войск.
Як штык (разм.) — зусім дакладна, безумоўна.
Каб з’явіўся заўтра сюды як ш.
|| прым. штыкавы́, -а́я, -о́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
adhere
[ədˈhɪr]
v.i.
1) трыма́цца, прыліпа́ць; прыстава́ць; лі́пнуць, прыліпа́ць
Paint adheres best to a clean surface — Фа́рба найле́пш прыстае́ да чы́стае паве́рхні
2) трыма́цца, застава́цца ве́рным
to adhere to a plan — трыма́цца пля́ну
to adhere to the church of one’s parents — застава́цца ве́рным царкве́ сваі́х бацько́ў
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
tórkeln vi (s, h) разм. хіста́цца, няцвёрда трыма́цца на нага́х (пра п’яных)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)