карчане́ ць , ‑ею, ‑ееш, ‑ее; незак.
Моцна азябшы, траціць адчувальнасць. Рукі карчанеюць на марозе. □ Цэментовая падлога ў камеры намерзла, босыя ногі пачалі карчанець. Чорны .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
берагчы́ , -рагу́ , -ражэ́ ш, -ражэ́ ; -ражо́ м, -ражаце́ , -рагу́ ць; бяро́ г, берагла́ , -ло́ ; -ражы́ ; незак. , каго-што.
1. Захоўваць, ашчадна расходаваць; марна не траціць .
Б. здароўе.
Б. кожную капейку.
2. Клапатліва ахоўваць каго-, што-н. , засцерагаць ад чаго-н.
Б. тайну.
Б. дзіця.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
грубе́ ць , -е́ ю, -е́ еш, -е́ е; незак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Станавіцца грубым, страчваць мяккасць.
Голас грубее.
Рукі грубеюць.
2. Траціць далікатнасць, станавіцца менш культурным.
|| зак. агрубе́ ць , -е́ ю, -е́ еш, -е́ е, загрубе́ ць , -е́ ю, -е́ еш, -е́ е і пагрубе́ ць , -е́ ю, -е́ еш, -е́ е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
stale 2 [steɪl] v. тра́ ціць навізну́ , старэ́ ць; зно́ швацца; станаві́ цца нясма́ чным, вычыха́ цца (пра піва, віно і да т.п. )
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
squander
[ˈskwɑ:ndər]
v.t.
растра́ чваць; марнатра́ віць, ма́ рна тра́ ціць , прагу́ льваць (час, сі́ лы)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
маталы́ га , ‑і, Д М ‑у, Т ‑ам, м. ; Д М ‑лызе, Т ‑ай (‑аю), ж.
Разм. неадабр. Той (тая), хто неразумна траціць грошы, маёмасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПОЛІСПАРО́ З ЛЁНУ , бурая плямістасць сцёблаў , ломкасць сцёблаў ,
хвароба лёну, якая выклікаецца недасканалым грыбам з роду аўрэабазідый. Пашкоджвае сцёблы, лісце, насенныя каробачкі, насенне. Пашыраны на Беларусі ў раёнах ільнасеяння (найб. у гады з вільготным халодным летам). Інфекцыя перадаецца з насеннем, праз глебу, разносіцца ветрам, вадой, насякомымі-шкоднікамі (напр. , ільнянымі блошкамі). На раслінах утвараюцца бурыя плямы, сцёблы робяцца кволымі, крохкімі, лёгка ламаюцца. Хворыя пасевы палягаюць, зніжаецца ўраджайнасць, пагаршаецца якасць валакна — яно траціць трываласць, дрэнна адстае ад кастрыцы.
Поліспароз лёну.
т. 12, с. 477
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
мадзе́ ць разм.
1. (дрэнна жыць ) dahí nvegetí eren [-ve-] vi
2. (траціць здароўе ) dahí nsiechen vi s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
губля́ цца , -я́ юся, -я́ ешся, -я́ ецца; незак.
1. Прападаць, знікаць.
Дробныя рэчы часта губляюцца.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Рабіцца непрыметным, нябачным.
Сцежка гублялася ў бярэзніку.
3. перан. Траціць самавалоданне, хвалявацца.
Ён не губляўся ні пры якіх абставінах.
|| зак. згубі́ цца , згублю́ ся, згу́ бішся, згу́ біцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мяша́ цца , -а́ юся, -а́ ешся, -а́ ецца; незак.
1. Злучацца, змешвацца з чым-н. ; перамешвацца.
Мяшаюцца пахі лугавых кветак.
2. Умешвацца ў што-н. (разм. ).
М. ў чужыя справы.
3. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв. ). Прыходзіць у беспарадак, блытацца; траціць яснасць.
Думкі мяшаюцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
