гатунко́васць, ‑і, ж.

1. Прыналежнасць да таго ці іншага гатунку (пра тавары, вырабы). Вызначыць гатунковасць прадукцыі.

2. Прыналежнасць да высокага, каштоўнага гатунку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Рэкла́ма ’паведаленне аб якім-небудзь мерапрыемстве, тавары, паслузе з мэтай прыцягнення ўвагі’ (Булыка, СІС). З рус. реклама, якое з заходнееўрапейскіх моў. Крыніца — франц. réclame ’тс’ ад дзеяслова réclamer ’настойліва прасіць, патрабаваць’ < лац. reclāmāre ’гучна выкрыкваць; клікаць’ (Чарных, 2, 108).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

duty-free [ˌdju:tiˈfri:] adj. які́ не абклада́ецца мы́тнай по́шлінай;

duty-free goods бяспо́шлінныя тава́ры

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

forward​3 [ˈfɔ:wəd] v. адсыла́ць, перасыла́ць (лісты, тавары і да т.п. на новы адрас)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

perishable [ˈperɪʃəbl] adj.

1. тле́нны; нетрыва́лы

2. скорапсава́льны;

perishable goods/foods скорапсава́льныя тава́ры/праду́кты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

price list [ˈpraɪslɪst] n. прайс-ліст, прэйскура́нт, спіс цэн (на ўсе тавары і паслугі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

заграні́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да заграніцы; замежны, іншаземны. Загранічныя тавары. // Звязаны з паездкай за граніцу, са знаходжаннем за граніцай. Загранічнае падарожжа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Parfümeríeartikel pl парфу́ма, парфуме́рыя, парфуме́рныя тава́ры

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

заме́жны, -ая, -ае.

1. Які знаходзіцца за мяжой, іншаземны, зарубежны.

Замежныя дзяржавы.

2. Які адносіцца да іншай дзяржавы.

Замежныя тавары.

Замежная мова.

Замежная камандзіроўка (за мяжу, за граніцу).

3. Які мае адносіны да знешняй палітыкі.

Міністэрства замежных спраў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дэфіцы́тны, ‑ая, ‑ае.

1. З дэфіцытам (у 1 знач.); нявыгадны. Дэфіцытнае прадпрыемства.

2. Які не задавальняе допыту, недастатковы па колькасці. Дэфіцытны матэрыял. Дэфіцытныя тавары.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)